พยายามจะอัพมันมา 3วันแล้วมั้งน่ะ --*--

เริ่มละนะ !

 

 

 

 

ไปละ เดี๋ยวทำอย่างอื่นก่อน แล้วกลับมาอัพของวันนี้

รู้สึกอีกแล้ว... ว่าตัวเองไม่มีอะไรดีเลยซักอย่าง..

หน้าตาก็งั้นๆ เรียนก็งั้นๆ เพื่อนก็ไม่ค่อยมี ไม่ว่าทำอะไรก็ไม่ได้ดีมากมายอะไร

 

. . . อยากมีสิ่งที่เรียกว่า " ความพิเศษ " อยู่ในตัวบ้าง

 

.. เคว้งคว้างว่ะ ..

 

ผ้าพันคอ... ยังไม่เสร็จ

หนังสือ... ยังไม่ได้อ่าน

ฟิค... แต่งไม่ออก ( แต่งออกก็ไม่มีเม้นท์ )

ไม่มีตังค์... มีก็ไม่กล้าใช้นักหรอก --*--

จะเปิดเทอมแล้ว T^T

 

รู้สึกปิดเทอมนี้..ชักจะอ้วนขึ้นเรื่อยๆแล้วนะ -- --"

 

สิ่งดีๆที่น่าอ่าน (?)

 

- การที่คุณบอกความในใจกับใครคนนั้นไป มันอาจจะไม่ใช่สิ่งที่เลวร้าย เพราะบางทีคนนั้นอาจกำลังรอคำพูดของคุณอยู่

- เรื่อที่จอดอยู่ในท่าจะปลอดภัยที่สุด แต่เรือไม่ได้ถูกสร้างมาเพื่อให้จอดอยู่ในท่า

- เธอจะพบความสวยงามของมหาสมุทรได้อย่างไร หากเธอไม่กล้าพอที่จะออกไปไกลฝั่ง

- สำหรับคนที่มีความอดทน แม้ชั่วโมงที่ยากลำบากที่สุดก็ยาวนานเพียง 60นาที

- วันที่ยาวนานที่สุด คือวันที่หัวใจของเธอไม่มีรอยยิ้มและเสียงหัวเราะ

- ฉันเป็นคนมั่งมี ไม่ใช่เพราะฉันมีมากมาย แต่เป็นเพราะว่าฉันมีมากพอ

- เทียนที่นำไปจุดเทียนเล่มอื่น จะไม่สูญเสียความสว่างของตัวเอง แต่จะทำให้ห้องสว่างไสวขึ้น

- บางครั้งเราอาจไม่เข้าใจการกระทำของตัวเอง ฉะนั้นจึงไม่ควรตัดสินการกระทำของคนอื่น

- ถ้ามองแต่ความผิดของคนอื่น เธอจะมีแต่ความเกลียด

ถ้ามองแต่ความดีของคนอื่น เธอจะมีแต่ความรัก

- เมื่อมีความผิดพลาดเกิดขึ้น อย่ามัวแต่คิดว่าใครเป็นคนทำ แต่จงคิดว่าจะแก้ไขได้อย่างไร

- เมื่อพบความผิดพลาด ก็นับว่าความผิดพลาดนั้นได้รับการแก้ไขไปแล้วส่วนหนึ่ง

- หากเธอยอมรับประโยชน์จากแสงสว่างและความอบอุ่นจากดวงอาทิตย์

เธอต้องยอมรับผลของพายุ ของฝนฟ้าคะนองด้วย

- ความสำเร็จขึ้นอยู่กับการกระทำ ไม่ใช่การอธิษฐาน และหากเมล์ที่คุณส่งออกไปย้อนกลับมาหาคุณอีกครั้ง

นั่นหมายถึงคำพูดที่ออกจากปากคุณจะย้อนกลับมา เข้าหูคุณสักวัน ฉะนั้น จงคิดแต่สิ่งดีๆ พูดแต่สิ่งดีๆ

แล้วคุณจะได้พบแต่สิ่งดีๆตลอดไป

 

วันนี้ตัดสินใจไปคืนหนังสือ นุชเลยบอกให้ช่วยทำ su fes..

อยู่ไปซักพัก.. ก็ยังคิดกันไม่เสร็จ.. เลย..

ชิ่ง หึ หึ ไม่อยากอยู่เจอคนที่ไม่อยากเจอ --*--

เข้าไปดูหอศิลป์ของเดค.. ดีว่ะ.. มีแปลน รูปด้าน รูปตัด.. ไม้เห็นต้องมานั่งเรียนเตคอย่างเราเลย

ชีวิตหรูหราสวยงาม ทำอะไรก็ดูดี มีคนชม คณะกูมีแต่โดนโวย แม่ง..

 

 

จริงๆแล้วมันป็นของเมื่อวานอ่ะ แต่เข้าสเปซไม่ได้ ไม่รู้ทำไม --*-- เลยอดอัพเลย

 

วันนี้...เป็นเรื่องของการทำนาย !

 

 

รู้สึกยิ่งโต การทำนายนิสัยมันยิ่งแม่นแฮะ -"-
แต่ยังไงก็ต้องขอบคุณน้องจุ๋มด้วย เป็นคนที่ขยันส่งเมล์มากมาย หายไปไม่กี่วันเธอสามารถปั่นให้มี 18เมล์ได้เพียงลำพัง... เยี่ยมมาก !

 

เยอะเนอะ *หัวเราะ* แต่ก็ตรงเยอะเช่นกัน... ชอบๆ อ่านสนุกดี

แต่ว่านะ.. ดูจะเน้นเหลือเกินว่า เป็นพวกขี้เหงาอ่อนไหว บอกแต่ว่าเป็น ไม่บอกวิธีแก้บ้างหรอ ???

 

เมื่อวานอารมณ์ว่าอยากกินอะไรอุ่นๆ เลยไปกินราเม็ง

( แม้จะไม่ได้มีเจตนาไปส่องหนุ่มที่หวานมารายงานว่ามีพนักงานหล่อ 3ชีวิต )

ไปดูมาแล้ว....--*-- ไม่เห็นหล่อซักชีวิต T^T แต่ตัวสูงมากทุกชีวิต

ตอนออกมาจากร้าน แอบมีหนึ่งชีวิต ก้มลงมาพูดด้วยน้ำเสียงอบอุ่นว่า

" ขอบคุณมากครับ.. " หรือ " โอกาสหน้าเชิญใหม่นะครับ " จำไม่ได้

แต่เสียงเธออบอุ่น พร้อมประกายวิบวับในดวงตา

แต่จะให้หันไป " ยินดีค่ะ " ก็ดูจะไม่ใช่จริต เลยก้มหน้าเงียบๆเดินออกมา แต่เสียงนุ่มมาก

ท่าเดิน ท่ายืนน้องก็นุ่ม... นึกว่าเกย์ --*-- ถ้าไม่ติดไอ่ประกายวิบๆในตานั่นน่ะนะ -- --

เด็กหนุ่มสมัยนี้... ดูยากจริงๆ (;^_____^A

 

กลับมาก็เจอพี่บี คุยกันซักพักตุ่นน้อยก็แอบไปงีบ --*--

สงสารท่านพี่... เจอน้องหลับไม่เป็นที่แบบนี้ T^T

ช่วงนี้คุยกันแต่เรื่องที่เกิดขึ้นจากความเซนซิทีฟของเราสอง...

เกิดเป็นคนขี้เหงาก็ลำบากเยี่ยงนี้แล T^T

กลับมาจากการท่องเที่ยวพักผ่อนของครอบครัว ... ได้เห็นว่ามีคอมเม้นท์เพิ่งขึ้น 1อันนับเป็นเรื่องดี

แต่รู้อะไรมั้ย... แต่งแทบตายไม่มีเม้นท์มันก็ท้อแท้เป็นเรื่องปกติคนเรา...

 

ถามว่าแต่งฟิคเพราะอะไร.. เพราะอยากแต่งเพราะสนุก แน่นอนว่ามันก็ใช่

พูดในเรื่องที่อยากจะพูด เล่าในเรื่องที่อยากจะเล่า...

แต่ถ้าไม่มีใครฟัง ก็ไม่รู้จะพูดมันออกไปทำไม.. น้อยใจไม่เข้าเรื่องก็อาจจะใช่...

แต่มันก็อดรู้สึกไม่ได้.. ไม่ได้มีเส้นสาย ไม่ได้มีอะไรทั้งนั้น มีคนอ่านถึง 10ก็ดีใจแล้ว

แต่เฟรินโลภ อยากได้มากขึ้นอีก ขอมากไปใช่มั้ย ?? ตั้งใจแต่งตั้งใจคิด...

แต่ไม่มีใครมานั่งดู.. ทำไปทำไมกันนะ ???

 

ผ่านไป 4วัน.. เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น..

มันทำให้มานั่งถามตัวเองซ้ำๆว่า... ทำมันไปเพื่ออะไร.. มันมีประโยชน์อะไรหรอ ??

ไม่มีใครมานั่งรอ... ไม่มีใครสนใจว่าจะไปไหน กลับเมื่อไหร่ เป็นยังไงบ้าง...

การหายไปของคนๆหนึ่งคนนี้ ไม่ทำให้สถานการณ์บนพื้นโลกเปลี่ยนแปลงไป

ไม่... แม้แต่จะสะเทือนความรู้สึกของใครซักคน...

 

เหนื่อยกายเท่าไหร่... เหนื่อยใจจะถึงตายมั้ย ?? แล้วตายไป.. จะมีใครมาใส่ใจมั้ย ??

 

วันนี้ไปบ้านหวานมา มีพี่แป๊บ ไปท์ แล้วก็เฟรินเอง

ตลกดี.. ไปแค่ดูน้องฮุน +กินไก่ทอดของคุณตา +กินโดนัท และในที่สุดก็ได้ขี่ป๊อบหลังจากที่กลัวมันมานาน

แล้วเราก็ได้รู้ว่ามันสนุกดี แต่ก็ยังตื่นๆ อยู่เวลาที่มีรถวิ่งมาข้างๆ หรือเวลาบิดมันเร็วๆ แต่ก็สนุกดี

เสียความบริสุทธิ์ทางตูดไปไม่น้อยกับพี่แป็บ... ซ้อนไปกรี๊ดไป... ตูดกระแทกเวลาเจอแลมป์ไป T_____T

หูแทบแตก เราเลยระบายความเครียดสูงจัด ทางการกรี๊ดไปด้วย *หัวเราะ*

ไปท์กับหวานบอก... ว่า...จริงๆแล้ว... เสียงเราสอง ลั่นซอยเลยทีเดียว (;^_____^A

แต่ฮุนน่ารักอย่างจริงจัง.. ^______^ ได้คำแซวจากน้องหวานว่า

.. สเปกพี่เฟรินเลย..ชอบผู้ชายอบอุ่น

.. >w< น่ารักนะเว้ยยย .. ยิ้มทีเปล่งประกาย คิระ คิระ @___@ *~*~

แต่นางเอก ฮาดี *หัวเราะ* เพิ่งรู้ว่าเป็น BABY V.O.X โอ้วววว ตื่นเต้ลๆ

 

กลับมาจากทะเล.. ได้ทั้งสิวได้ทั้งผื่น เซ็ง !

หมวยช็อตพูดบทนี้แล้ว...หล่อมาก (ไม่เกี่ยว...--*--)

อัพอีกครั้งเดียวก็ 100 แล้วสินะ ... อ๋า... แอบโกงให้มัน 100เลยได้มั้ย ???

 

ในที่สุดวันนี้ก็เริ่มทำตามสัญญาที่เคยให้ไว้กับเมษาซัง... ผ้าพันคอแสนแพง (;^___^ A

เปล่า..ไม่ได้ซื้อให้.. แต่ถักให้...ไหมกลุ่มละ 195 ทั้งหมด 5กลุ่ม รวมไม้ถัก ..1300.. ซื้อเอายังถูกกว่าเลย --*--

ถึงจริงๆจะอยากได้ไหมที่มันกลุ่มล่ะ 295ก็เหอะ..แต่... โทษนะแม่..อารมณ์งกมันเกาะกินจิตใจว่ะ

เอาน่า..อุ่นนะ ไม่ได้ไหมวีนัสก้อนละ 35ซักหน่อย -- --"

ด้วยใจเชียวนะแก รับไปไม่ดีใจแช่งบ้านบึ้ม... (ไปแช่งเค้าทำไมล่ะนั่น )

แต่ถักๆไปมันก็น่ารักดี สียังกะขนกระต่ายที่สีมันไม่เท่ากัน ไม่รู้เรียกว่าเป็นกระต่ายที่น่ารักดีหรือขี้เหร่ดี.. ก็ทำไปแล้วนี่  -- --

ถักๆไปจะดำรึเปล่าก็ไม่รู้ -- --"

เสร็จเมื่อไหร่ไม่รู้.. จะเอาให้ทันหน้าหนาวนะแม่นะ.. กัมบาริมัส ! o(^____--)V

 

จะว่าไปตอนถักอยู่ที่เซนทรัล ก็นั่งรวมกลุ่มกับพวกสมาคมแม่บ้านทหารบก

ถักไป เล่าเรื่องที่บ้าน นินทาลูกชายตัวเองไป

ตลกดี.. เลยถอดหูวอร์คแมนออกชั่วครู่เพื่อมานั่งฟังเค้าเม้าท์ เวลาทำใจปล่อยวางฟังเค้าไปมันก็ตลกดี เพิ่งรู้ -- --

แต่ตอนนี้เริ่มปวดมือแล้ว -- -- สงสัยถักมากไป

 

คิดถึงคาซึนาริคุงว่ะ... เมื่อกี้ดูคอนที่เกาหลี โถ..พ่อเจ้าประคุณรุนช่อง คร้ายยยยย มันสั่งมันสอนให้น้องเกิดมาน่ารักขนาดนี้...

โธ่.. ไม่สงสารใจคนดูอ่ะ จะหยุดเต้นทุกวินาทีที่เธอยิ้ม ( อันนี้ก็เว่อไป ) เอาเป็นว่า..มันน่ารัก เกินกว่าจะผ่านกองเซนเซอร์คำหยาบได้แล้ว (;^____^ A

 

หลังจากที่เมื่อวานไปสอบที่ สถาบันสอนภาษาญี่ปุ่นทุกวัน ( mainichi )แล้ว.. ก็ได้คำตอบเดียวกับที่JAT.. ยังไม่มีคอร์สไหนไปถึง

วันนี้ก็ได้คำถามจากแม่ว่า..เรียนPrivate ไปเลยมั้ย ??? สงสัยติดใจเรื่องพี่เฟริสจะไปเรียนต่อที่ซิดนีส์.. ก็ไม่ได้ว่าอะไร ..อยากไปก็ไป

แค่พูดเฉยๆ ว่า.. "ดีจังน้า.. " แค่นั้นเอง -- -- ไปเด่ะ ไปเลย ดีชั้นจะเรียนPRIVATE เพราะถ่อไปศาลาแดงตอนเปิดเทอมน่ะ ...

โถ..นอกจากจะเอาเกรดไปเสี่ยง ยังเอาเวลานอนกูไปด้วย --*-- แต่ยังอยากไปฝึกงานที่สิงคโปร์อยู่.. ถ้าเรียนไปรเวตจะได้ไปฝึกงานที่นั่นมั้ย ???

ลองไปฝึกกับบริษัทญี่ปุ่นให้รู้แล้วรู้แร่ดไปเลย ..ถ้ามันได้น่ะนะ (@__@ A ~

 

ไปอาบน้ำดีก่า.. เดี๋ยวสิวขึ้น หุหุ

หลังจากตกอยู่ในวีงวนของจุงกิคุงมาเสียพักใหญ่ (3 วันน่ะนะ ?? )

วันนี้ในขณะที่ไปสยาม ได้เดินสวนกับชายหนุ่มหน้าตาละม้ายคล้ายจุงกิคุง...

แต่ไม่คมเท่า ตัวบางกว่า (อันนี้ชอบเอง ) ผิวขาวมาก ใส่เสื้อเชิ้ตสีดำพร้อมแสลค

 

โคตรหล่อและดูดี... ฉับพลัน เราสองก็ได้สบตากัน...

ด้วยความหล่อโคตรพ่อโคตรแม่ ทำเฟรินเขินมุดเกือบตกบันไดรถไฟฟ้าเลยทีเดียว --*--

 

เกือบตาย... --- ---

 

ดีนะที่ไม่ใช่พี่ก้อง คราวนี้จะได้เห็นตุ่นน้อยมุดคอนกรีตตายแน่ๆ (;--____--A

 

แล้วก็เดินเล่นกับพี่แป๊บได้อย่างสวัสดิภาพ ก่อนจะเจอ heart attack อีกรอบด้วยพี่ชายเด็กเวร

ชื่อแซนด์หรือแบงค์ไม่รู้ รู้แต่ น่ารักไม่มีใครสั่งใครสอน มันน่ารักไม่เกรงใจใคร มันน่ารักเอาเราตาย --*-- ก๊อดดดดด น่ารักไปไหน

พี่แป๊บไปขอถ่ายรูป แล้วเราก็อิ๊บมาด้วย.. หึ หึ แต่พอถ่ายลงเครื่องตัวเองแล้ว...หน้ายังกะพี่บ๊วยที่คณะ... กูอยากลบรูปในฉับพลัน --*--

 

มันไม่จบ วันนี้มันไม่ปล่อยให้เรารอดไปโดยดี มันต่อด้วยน้องหมวยที่ขโมยหัวใจเราไปอยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน... น่ารักเหี้ยยยยยยยย

พี่บีแซวว่า..ดูให้พี่หน่อยว่ามันโกงอายุรึเปล่า.. เพราะดูหน้าเด็กกว่าพีอีก.. ข้อนั้น..เฟรินไม่เคยสังเกต รู้แต่ว่า...หมวยเหลือตัวนิดเดียวเอง (;^_____^A

ที่มันงกแทบตาย..หายไปไหนหมด ! เอาไปให้สาวที่ไหนคาซึนาริคุง ????? ถึงขนาดจะสะสมระยะทางชินคันเซ็นเพื่อลดราคาเนี่ย.... เข้าขั้นนะ... หึหึ

 

หาใช่น้องหมวยที่รักจะจบแค่นี้ไม่... เธอสารภาพว่า เธอเคยไม่อาบน้ำมา 3วัน... 

ใส่ชุดนักเรียนชุดเดิม นอนทั้งชุดนั้น แล้วตื่นมาไปเรียนในสภาพนั่น...พระเจ้า...

คาซึโกะจังปล่อยพ่อหนุ่ม(เพาะเชื้อโรค)ออกจากบ้านได้อย่างไร ???

ลีดเดอร์ก็... 5วันเชียวนะ .. โถ... พี่ชายที่รัก...

ขนาดโชคุงยังบอกเลยว่า... ไม่น่าเชื่อว่าผมต้องมาอยู่กับคนแบบนี้...

โถ... พ่อยอดชาย ... เฟรินเองก็ไม่อยากเชื่อว่าต้องมาชอบผู้ชายคนนี้ (T_T)(T_T)(T_T)

แต่โชคุงน่ะ.. ลามกชะมัดเลย ! คนอื่นเค้าพยายามจะบอกว่า

ไม่ชอบผู้หญิงที่ชั้นในแล่บออกมาบ้างล่ะ ใส่เสื้อบางเกินไปมั่งล่ะ แต่... โชคุง..ขัดขวางทุกหัวข้อ --*--

ตาคนนี้...หัวงูที่สุดเลย ! ! ! !

ยูโรไม่สบาย.. หลังจากที่ปกติเยี่ยวไม่เป็นที่ วันนี้...มันอ้วกไม่เป็นที่ --*--

มัน..เป็นสีเหลืองๆ ซึ่งเป็นสีที่เฟรินเกลียดมาก เพราะเห็นทีไรก็นึกถึงยาเคลือบกระเพาะ และสีอ้วกของตัวเองตอนเด็กๆ

เพราะฉะนั้น.. ระหว่างที่เก็บ.. กูก็เลย..จะอ้วกกกก *แหวะ*

 

หึ หึ ในที่สุดวันนี้เราก็ตื่นมาดูน้องฮุน ( หลังจากเมื่อวานพลาดไปแล้วทีนึง )

แรกๆก็ว่าน้องยังหน้าทอมๆอยู่ดี แต่พอน้องยิ้ม โอ้ววววววว โลกนี้สดใส... แต่ยังแพ้จุนกิคุงอยู่ดี *หัวเราะ*

เนื้อเรื่องนี่โคตรหลอกเด็กเลย ( เอ๊ะ ! หรือจริงๆแล้วเอาฮุนมาหลอกเด็ก ?? ) @__@

พระเอกก็ดี -- -- งั้นๆดี ดีกว่าไม่มีอะไรให้ดู --*--

แต่ตุ๊กตาหมีในเรื่อง น่าร้ากกกกกก ไม่แพ้น้องฮุนเลยทีเดียว -- --

ดูๆไปแล้ว ก็คิดถึงเรื่องฮานะโยริยังไงไม่รู้ ตอนน้องมาโอะตื้อๆรุอิอ่ะ โอ้ววว หลอกเด็กพอกัน

แต่อันนั้นมีทั้งมัตซึจุน และชุนโองิริ รวมตัวกันหลอกเด็ก ( อย่างเรา ?? ) (;^____^ A

 

ช่วงนี้กำลังฮิต ชาทาโซ ใส่ราสเบอรี่ของ สตาร์บัค... โอ้ววววว สีส้วยสวย ( ดูแต่สี ? )

รสชาติก็หวานๆอมเปรี้ยวๆ แต่มันเป็นชาไง เลยออกเปรี้ยวปะแล่มๆ แต่สีเธอสวยจริง ! *หัวเราะ*

 

ใครมีโอกาสก็ลองดูนะครับ *หัวเราะ*

 

แต่ว่า..น้องฮุน... น่ารักว้อยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย

 

 

*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*- 06.10.15 -*-*-*-*-

 

.. ว่าด้วยเรื่องของความสำคัญ ..

ไม่ว่าใคร ก็อยากเป็นคนสำคัญ .. ผมเองก็ไม่ต่างกันหรอกนะ..

แค่อยากจะพูดมันออกไปเท่านั้น ไม่ได้ระบุเจาะจงว่าบอกใคร เพราะต่อให้พูดมันออกไปได้จริง

ก็โดนตอกกลับมาว่า ขี้เหงาเกินไป คิดมากเกินไปอยู่ดี แค่นี้แหละที่อยากจะพูดมาตลอดหลายวันแล้ว...

น่าสงสารนะคนที่ต้องมาทำแบบสอบถามทุกวันแบบนั้นน่ะ...

เพราะถ้าเจอคนอย่างเฟรินแล้วล่ะก็.. มันย่อมเป็นเรื่องน่าสงสาร *หัวเราะ*

เพราะไม่ว่าจะคำถามไหน ก็ได้คำตอบเหมือนกันทุกข้อว่า "เฉยๆ" "ธรรมดา"

ดูท่าจะกลายเป็นคนเฉื่อยอย่างจริงจังไปแล้วสินะ --*--

 

แต่ว่านะ.. ที่น่าสงสารที่สุดคือ.. ถามเฟรินเรื่องของโฆษณา...

เชื่อได้ว่า..ไม่รู้นะ แต่ไม่เคยบริษัทที่มีงานเจ๋งๆจะมาเรียกไปทำแบบนี้เลย

ไม่ว่าจะเรื่องของโฆษณา หรืออะไรก็ตามแต่...

 

นั่นล่ะ.. เอาเป็นว่าเป็นโฆษณาของอาหารเสริมแบรนด์หนึ่ง..

ที่เฟรินดูแล้วก็วิจารณ์อย่างไร้ความยำเกรง เอาเวลากูไป 20นาที วิจารณ์คุ้มเลย

ที่ทฤษฎีการออกแบบที่เรียนมา หึ หึ น่าสงสารจริงๆ *หัวเราะ*

ยิ่งพอถามเรื่องความรู้สึกว่า ดูแล้วเป็นยังไง ก็ตอบไปได้แค่ว่า "เฉยๆ"

 

จะว่าไปก็น่าสนใจดีใช่มั้ยล่ะ.. งานโฆษณาน่ะ ! omoshiroi na ! *หัวเราะ*

สรุปกูปิดเทอมรึยังวะ ???

 

เอาล่ะ.. หึ หึ น้องหมวยที่หายหน้า โทมะที่ห่างหาย.... คนใหม่มาแล้วเว้ย... จุงกิคุง

 

จริง.. เค้าอายุ 24-25 ได้อ่ะนะ แต่ก็นั่นแหละ.. จะเรียกน้อง จะทำไม *หัวเราะอย่างบ้าพลัง*

น่ารักนะเว้ย สวย..แต่พอมองไกลๆแล้วเปลี่ยนเป็นหล่อได้ หล่ออบอุ่นซะด้วย *หัวใจ*

ท่าทางใจดีอ่ะ..ชอบบบบบบบบบบ o(^o^)o~

 

คิดถึงหมวยและโทมะเป็นอย่างยิ่ง... คิดถึงโว้ยยยยยย กลับมาเสียทีเถิดที่รักทั้งหลาย OOoo(T____T)ooOO

 

เมื่อไหร่จะงานหนังสือซักทีหรอ ไม่มีใครรู้เลยหรอ ???

 

สอบเสร็จแล้ว เหลือรายงาน ... ง่วง --*-- เกรดท่าจะห่วยนะคราวนี้ T__T ไม่มีอะไรจะคร่ำครวญแล้ว ปลงตก (;--___--A

 

การ์ดวันเกิดโทมะก็ยังไม่ได้ทำ กินกาแฟเท่าไหร่ก็ไม่หายง่วง แต่ถ้าไม่กินเลยจะง่วงทั้งวัน นอนโชว์พี่บีมาแล้วว่างั้นเถอะ -- --"

 

วันนี้ไปซื้อเสื้อมา DEFRY 01ลดราคา โอ้ววววววววว ยี่ห้อโปรดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด @(>w<)@~~

 

ลงฟิคใหม่ไป โชจุน -- -- ถึงจะไม่ใช่เมนตัวเองก็เถอะ แต่คิดว่าน่าจะเหมาะกับเพลง แต่เอาเข้าจริงไม่ได้เหมือนอย่างที่วางไว้ในหัวเลย

ส่วนคอมเม้นท์น่ะหรอ หึ หึ เรื่องบางเรื่องก็ควรจะปลงเสียบ้างนะ (;^___^ A

แต่ก็เห็นว่าบางคนได้ฟังเพลงแล้ว ดีใจ..อย่างน้อยก็ใส่ใจในจุดเล็กๆแบบนี้..  

จะแต่งต่อได้มั้ยนะ ..ความทรงจำ.. แบบนั้นน่ะ

 

ยังคงอิจฉาคนมีความรักกันต่อไป -- -- ชีวิตที่เปล่าเปลี่ยวเงียบเหงาของเรา --*--

แต่ไม่อยากมี"แฟน" อยากมี"คนรัก"

อยากคบเพราะ"รัก" ไม่อยากคบเพราะ"เหงา" หรือเหตุผลอื่น...

แต่เกิดมา นอกจากรักตัวเอง ก็ยังรักคนอื่นไม่เป็นอยู่ดี -- -- จะไหวหรอวะชั้น ???

 

ยังคงต้องกินข้าวคนเดียวทุกวันอยู่ เปลี่ยวจิต !@! อยากได้จุงกิมากินด้วยกัน ครึ ครึ ครึ

 

อ่อ...อาคานิชิคุง... ทำอะไร เห็นหัวคนอื่นบ้างนะ เพื่อนแม่งห่วงกันฉิบหาย คิดจะทำอะไรก็ทำแบบนั้นน่ะ ไปตายที่ไหนก็ไปเลย ! ไอ่คนเอาแต่ใจ !

อะไรไม่ทันน่ะหรอ ?? สมัครสอบไง .. วัดระดับน่ะ มัวแต่คิดเรื่องสอบ ลืมเรื่องสมัครเลย ปีนี้เลยอด (;;-______--A พลาดกับเรื่องประหลาดน่ะ บ่อยนักเชียว *ทำหน้าเซ็ง*

 

ข้าวเย็นวันนี้น่ะหรอ... แซนด์วิชแซลมอน ณ โอ บอง แปง อร่อยดี แต่ไม่อิ่ม แถมต้องกินคนเดียวด้วย อย่างเปลี่ยว ! แถมแพงอีกต่างหาก

 

เบื่ออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออ

เรื่องพี่รหัสที่แสนอบอุ่นของเรา....

 

ไม่อยากจะเชื่อว่าจะได้คุยกันในหัวเรื่องแบบนี้ และ..ลืมซะแล้ว -- --

ได้รับคำแนะนำมาว่า "ไม่มีใครเตะหมาที่ตายแล้ว"... เป็นปรัชญาที่ตอนฟังครั้งแรกกูก็แปลไม่ออกเหมือนกัน -- --

 

ความหมายมันประมาณว่า.. ไม่มีใครมานั่งสนใจหรอกว่าใครจะเป็นยังไงไม่มีใครมานั่งใส่ใจหรอกว่าเฟรินจะเป็นยังไง

ไม่เห็นต้องไปคิดมากอะไรเลย อัไรที่ผ่านไปแล้ว ที่ผิดพลาดไปแล้วก็ช่างมันเถอะ แค่จำไว้เป็นบทเรียนก็พอ

ปล่อยสมองให้โล่งบ้าง เพราะปกติคณะนี้ไม่เคยโล่ง !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

 

เครดิตกำลังใจชีวิตเฟรินจากคุณมนัสโชติ !

 

คืนเดียวกันนั้นเอง ก็ได้คุยกับพี่กบ นั่งปลอบใจกันอยู่พักใหญ่ ด้วยคุณสุเทพเป็นห่วงว่าเฟรินอาจจะสติหลุดจนถึงขั้นฆ่าตัวตายได้...จะบ้าหรอ !

อุตส่าห์โทรกลับมาก็ดีใจแล้ว... จริงๆนะจ๊ะที่รัก  ( ใครรักกับแก --- ---;; )

 

วันศุกร์ที่ผ่านมามีเรื่องนิดหน่อย เลยร้องไห้ตอนคุยโทรศัพท์กับพ่อ เราก็เนียนๆเพราะไม่มีใครอยู่แถวนั้น กอปรกับเฟรินไม่ใช่คนร้องไห้สะอึกสะอื้น เลยเนียนว่าคุยโทรศัพท์เฉยๆ จน..ตั้มมา *ปาดเหงื่อ* เดินมาเห็น เข้ามาลูบหัวหนึ่งที แล้วยืนมองหน้าเฟรินต่ออีก 3นาที ซึ่ง... เฟรินก็ไม่รู้จะทำยังไง เดินหนีไปเลยก็เสียมารยาท เลยทำเป็นคุยโทรศัพท์อย่างเคร่งเครียด พยายามพูดให้น้อยที่สุดเพราะเสียงมันฟ้อง เนียนว่าน้ำตามันแห้งแล้วเลยทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ไป ไม่รู้จะทำยังไงจริงๆ (;--__-- A ฮืออออออออออออออออออออ มีคนเห็นเค้าร้องไห้ เสียฟอร์มนะ !

 

แต่ก็ต้องขอบคุณที่อุตส่าห์เดินมาลูบหัว ..m(__ __)m

 

อยากได้จิวสะดือรูปผีเสื้ออันนั้นอ่ะ !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

จริงๆ.. แล้ว น่ะนะ .. 093 น่ะ พิมพ์ไปตั้งแต่ศุกร์ที่แล้วแล้วล่ะ แต่ว่านะ .. เนตที่คณะในตอนนั้นน่ะ.. มันไม่สามารถส่งเข้าไปใน server ได้น่ะสิ โดนลบไปหมดเลย -- --

 

จำได้ว่าวันนั้นพูดถึงคุณหนู เพราะคุณหนูเข้าไปเม้นท์ในบล็อก.. ว่าแต่นั่นน่ะ คุณหนูตัวจริงหรอ ? หรือโดนสวมเขา(?) ไม่ใช่ ! สวมรอยต่างหาก (;^___^A

จะเชื่อและจะรอนะคุณหนู

 

วันเกิดอิคุตะ... การ์ดยังไม่ได้ทำเลย --*-- ปีนี้เลทมากไปแล้วนะ

 

มาเล่าเรื่องของอาราชิกันเถอะ CREDITจาก Strawberry Gang นะ

 

 

เมื่อสองสามวันก่อน มีประกาศว่าคอนอาราชิเลื่อนไปอย่างไม่มีกำหนด.. เฟรินไม่ได้ร้องไห้ แค่สะเทือนใจจนพูดอะไรไม่ออก น้อยใจและเสียใจ

วันถัดมา ได้เห็นคลิปที่จุนพูดถึงการเลื่อนคอนในครั้งนี้ ว่าอยากให้แฟนๆมาดูพวกเราได้อย่างสบายใจและปลอดภัย และไม่ว่าอย่างไรก็จะกลับมาอย่างแน่นอน ทำให้รู้สึกดีใจขึ้นมาเล็กน้อย

 

จนถึงวันนี้ ความสะเทือนใจนั้นยังไม่ไปไหน ถึจะรู้และซาบซึ้งในเหตุผลแล้วก็ตาม

 

เมื่อวานลง CARAMEL SONG ไป ด้วยไม่แน่ใจว่าช่วนี้สอบกับรึเปล่า ทำให้บล๊อกเงียบเยี่ยงป่าช้าเลยทีเดียว

 

ชีวิตที่น่าเหนื่อยหน่าย ไม่มีอะไรที่รู้สึกผูกพันธ์ไปมากกว่าตัวเอง

 

เมื่อกี้นั่งดู shonen ที่อาราชิมาออก ทุกคนยิ้มสดใส เห็นแล้วก็ยิ้มตามทั้งที่ตอนนี้กำลังอยู่ในช่วงเวลาที่ความรู้สึกขุ่นมัว

แต่สิ่งที่ตอกย้ำมากขึ้นเรื่อยๆ คือ เฟรินไม่สามารถเป็นคนที่เก่งเหมือนคาซึนาริได้ก็เท่านั้นเอง

 

สิ่งที่ไม่เข้าใจก็คือ อยู่ด้วยกันดีๆ เงียบๆ ไม่ชอบหรอ หาเรื่องกูตลอดเลย ประชดกูยันเลย แบบนี้หรอผู้ใหญ่ที่ดี ???

พูดแบบนี้เหมือนแม่โดนสอนมารยาท แล้วเรื่องแบบนี้มันยังควรจะมานั่งพูดรึเปล่าล่ะ คุณผู้ใหญ่ที่ดี ???

 

อยากให้คนเค้าเคารพ ก็ทำตัวให้น่าเคารพ ยากหรอ ??

ชอบเอาลูกคนอื่นมาเปรียบเทียบ อยากได้นักก็ฆ่ากูให้ตายแล้วไปขอเค้ามาเลี้ยงสิ

ทำร้ายจิตใจคนอื่นได้ง่ายๆ แต่พอตัวเองโดนบ้าง โวยวายเอาเป็นเอาตาย ดีเนอะคุณผู้ใหญ่ที่น่าเคารพ เหอะ !

 

ดูเป็นเด็กก้าวร้าว ขี้หงุดหงิด แล้วมาสะกิดให้กูหงุดหงิด 24ชม.ทำไม ?

สอนคนอื่นว่า ต้องมีน้ำใจอย่างนั้นอย่างนี้ แต่ตัวเองจ้องจะใช้คนอื่น แล้วก็โวยวายว่าไม่มีใครช่วย พูดออกมาแต่ละคำน่าช่วยมั้ยล่ะ ?

เฟรินเรียน แต่แม่ทำงาน ?? ให้กูลาออกมั้ย ???

การที่ต้องมีคนมานั่งพูดว่า เป็นอย่างงั้นสิ อย่างงี้สิ แบบนั้นดี แบบนี้ไม่ดี กูโคดมีความสุขเลย ...

แล้วไอ่เรื่อง โทรมา 5รอบภายใน 5นาทีน่ะ แบบนี้ไงถึงไม่อยากรับโทรศัพท์ พูดให้มันจบ แล้วพูดน่ะไม่ต้องขึ้นเสียง ขึ้นเสียงมาเฟรินก็ขึ้นเสียงกลับ เฟรินไม่ใช่คนดีอย่าลืม .. .

 

อ่อ... ถ้าจะพูดว่า ทีลูกคนอื่นไม่เคยทำ ก็ขอความกรุณาอันเชิญเด็กพวกนั้นเข้ามาเลียงเองสิ

 

แล้วที่พูดนักพูดหนาว่ารักยูโร แล้วจะมาบอกให้กูหาข้าวให้แม่งทำไมทั้งที่ตัวเองนั่งอยู่ตรงนั้น ไหนว่ารักไง หาเองดิ 2ทุ่มแม่งมันยังไม่ได้แดกข้าวซักเม็ดจากคนที่บอกว่ารักมันนักหนาเลย หรือรักแต่ปาก เอาหน้าด้วยเรื่องตัดขน เรื่องขี้ ทีแม่งฉี่หน้าห้องกู กูยังต้องเช็ดเองเลย เสือกชมแม่งเข้าไปได้ว่าฉลาด โตเป็นควายยังฉี่ไมท่เป็นที่ ฉลาดแต่นิวัยเสียอ่ะเด่ะ ...

 

ทำไมเฟรินถึงต้องเก็บคำพูดพวกนั้นมาเป็นอารมณ์ทั้งที่ก็รู้ว่าแม่พูดเพราะแม่เป็นวัยทอง ... แล้วคำพูดมันทำร้ายจิตใจคนอื่นได้รึเปล่าล่ะ  !

 

เป็นผู้ใหญ่น่ะเรื่องแค่นี้คิดเองได้ไม่ใช่หรอ ?