Profilo di 13th: ll You're on 13th redm...FotoBlogElenchiAltro Strumenti Guida

Blog


30 maggio

044 : : ไวโอ้คุง ?+ เปิดเทอม

wio หรือ vaio กันนะ sony center ?
เอ๊ะ ! แล้วไวโอ้คุงมาสัมพันธ์กับเฟรินได้ยังไงน่ะหรอ ? ก็เพราะว่า... คุณเมษาจะซื้อlap top เครื่องใหม่ยังไงล่ะ !
วันนี้ก็เลยได้ไปดู ถึงแม้จะแค่เซนทรัลก็เถอะ.. แต่จะว่าไปแล้ว... แอบอยากเปลี่ยนเมียเหมือนกันนะ (;^___^A
แต่ไม่มีตังค์นี่เนอะ (T_T)(T_T)(T_T)
 
ในที่สุดก็ได้ซื้อkafka มาอ่าน เห็นโชว์ปกสวยอยู่นานมากมาย (;^__^A
เล่มหยาซะด้วย น่าจะเป็นคนเขียนที่เชคแนะนำนะ ถ้าจำไม่ผิด (T_T)(T_T)(T_T)
ปกสวยจริงๆนะ คงไม่ใช่เรื่องฆาตกรรมแบบที่อ่านตามปกติสินะ ??
อ๊า.... เสียเงินเนี่ยแย่จริงๆเลยนะ OOoo(TToTT)ooOO
 
จะเปิดเทอมแล้วนะ...OOoo(TT[]TT)ooOO *ร้องปากกว้างกว่าเดิมอีก*
ไม่อยากเลยจริงๆนะเรื่องนี้ ถึงจะบอกว่าการเรียนสถาปัตย์เป็นเรื่องหนึ่งที่เฟรินภูมิใจก็เถอะ
แต่ว่านะ.. ก็ยังมีเรื่องอีกมากมายที่อยากจะทำนี่นา.. ได้อย่างเสียอย่างนี่เนอะ (;^__^A
อยากจะแต่งฟิคให้ได้ดีๆจังเลยน้า...
 
ช่วงนี้ไม่ได้นอนกลางวันด้วย เพลียจัง = = z z Z Z
 
ทั้งที่จะเปิดเทอมแล้ว ยังไม่ได้อ่านแคดเลย --______-- เป็นเด็กไม่ดีนี่นะ(;^__^A
ไม่อยากเปิดเลยจริงๆ m( _ _ )m
29 maggio

043 : : 春風スニーカー

เปลี่ยนทั้งTHEME ของ space เพลงประกอบ และเพิ่มPhoto ด้วย !
 
เพื่อให้เข้ากับTHEME : : 春風スニーカー ! ! !
 

กำลังคิดกันอยู่รึเปล่านะว่ามันคืออะไร !?!

เพลงในซิงเกิล็ของหนุ่มๆ อารัชชี่นั่นเอง!!! kitto daijoubu 06/05/17

ส่วนคนที่รอลอตไทยก็... รอไปก่อนนะ รู้สึกว่าจะเลื่อนกำหนดออก (;^__^A

 

ทำไมต้องเป็นเพลงนี้น่ะหรอ ??? เพราะความหมายของมันน่ะสิ ! ดีนะ ลองดู

<< เครดิต อ้างอิงจาก http://storythai.com/user/aoichan/ ครับ >>

 

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

HARUKAZE SNEAKER ; Kitto Daijoubu single., ARASHI


haru no kaze ni sasowareru youni furari to soto ni detayo
เดินตัวปลิวออกไปข้างนอก ตามสายลมแห่งฤดูใบไม้ผลิ
tokubetsu daijina youga aru wake janai
แต่ก็ไม่ใช่ว่ามีธุระพิเศษอะไรหรอก
kiga tsuitara hizashi abinagara hohoendeita boku wa
รู้ตัวอีกที ผมก็ยิ้มแย้ม กางแขนอาบแสงแดด
sore dake nanoni nazeka sukoshi shiawase datta
ก็แค่นั้นเอง แต่ทําไมนะ ถึงมีความสุขจัง

jitensha no pedal fumeba nagaredasu machinami ya
แค่ลองถีบจักรยานออกไป ทิวทัศน์ของเมืองที่ค่อยๆ เปลื่ยน
yawarakana kaze wa boku o mukaete kureru
สายลมอ่อนๆ พัดผ่านเข้ามาหาผม
We're just goin' on
ก็แค่ก้าวต่อไป

rippani mune hatte ieru kotoga subete janai kokoro de kanjireba ii
เชิดอกอย่างภูมิใจ สิ่งที่พูดไม่ใช่ทุกสิ่งทุกอย่าง แค่รู้สึกได้ด้วยหัวใจก็พอแล้ว
dokoiku? nanisuru? kibun ni makasete miyou waratte iretara
จะไปไหน จะทําอะไร ลองปล่อยไปตามอารมณ์สิ แค่หัวเราะได้ก็พอแล้ว
I'll see the light
หนทางอยู่ข้างหน้า

atatamaru kuuki ni tsutsumare atama o karappo ni shite
ร่างกายถูกห่อหุ้มด้วยอากาศที่อบอุ่น เคลียร์สมองให้ว่าง
toki o wasurete koshi o oroshite miru
ปล่อยเวลาให้ผ่านไป แล้วลองนั่งพักดู
itsumo miteta hazu no gairoju mo ironna kao shiteru
ต้นไม้สองข้างทางที่เคยเห็นมาตลอด มีหน้าตาหลายๆ แบบ
nanige naku toori sugiteta kara kiga tsukanakatta
เพราะว่าผ่านไปโดยไม่เคยสนใจ ก็เลยไม่เคยรู้

atarashii sneaker de daichi o fumishimete
ใส่รองเท้าคู่ใหม่ ก้าวออกไปบนพื้นโลก
kawatteku kisetsu no naka aruite ikunda
เดินต่อไปภายใต้ฤดูกาลที่เปลี่ยนแปลง
We're just goin' on
ก็แค่ก้าวต่อไป

junsui ni yureugoku mune ni sunao ni kotaeyou dare nimo semerarenaiyo
ให้คําตอบที่ซื่อตรงต่อหัวใจที่ไม่เสแสร้ง ไม่มีใครมาว่าได้หรอก
dokoiku? nanisuru? doko e datte ikeru darou kimi to issho nara
จะไปที่ไหน จะทําอะไร ที่ไหนๆ ก็ไปได้ ถ้าได้ไปกับเธอ
I'll see the light
หนทางอยู่ข้างหน้า

chiisaku natteta boku no kimochi
ความรู้สึกของผม ที่ค่อยๆ หดหู่ลง
nani mo miete nakattayo
มองไปข้างหน้า ไม่เห็นอะไรแล้ว
sonna toki wa sora miage waratte miyou
เวลาแบบนั้น ลองเงยหน้ายิ้มให้กับท้องฟ้า
kokoro ni hikari ga ...
แสงสว่างจะสาดส่องเข้ามา
sashikomuyo
ที่หัวใจของเรา


rippani mune hatte ieru kotoga subete janai kokoro de kanjireba ii
เชิดอกอย่างภูมิใจ สิ่งที่พูดไม่ใช่ทุกสิ่งทุกอย่าง แค่รู้สึกได้ด้วยหัวใจก็พอแล้ว
dokoiku? nanisuru? kibun ni makasete miyou waratte iretara
จะไปไหน จะทําอะไร ลองปล่อยไปตามอารมณ์สิ แค่หัวเราะได้ก็พอแล้ว
(Uh-Yeah)
junsui ni yureugoku mune ni sunao ni kotaeyou dare nimo semerarenaiyo
ให้คําตอบที่ซื่อตรงต่อหัวใจที่ไม่เสแสร้ง ไม่มีใครมาว่าได้หรอก
dokoiku? nanisuru? doko e datte ikeru darou kimi to issho nara
จะไปที่ไหน จะทําอะไร ที่ไหนๆ ก็ไปได้ ถ้าได้ไปกับเธอ

I'll see the light
หนทางอยู่ข้างหน้า

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

kioku ลงตอนที่1ไปแล้วล่ะ สนุกมั้ย ? น่าตื่นเต้นรึเปล่า ? นั่นสิน้า....คอมเม้นท์น้อยเป็นปกติเชียวล่ะเรื่องนี้

แต่คอมเม้นท์ที่น่าดีใจก็มีอยู่ ถึงจะน้อยนิดก็เถอะ (T_T)(T_T)(T_T)

 

kaze~yama 

ฟิคเรื่องนี้เป็นชิ้นส่วนจิ๊กซอว์
หากอยากเห็นภาพทั้งหมด
เราก็ต้องค่อย ๆ ต่อทีละชิ้น
.....
หนุกดีอ่ะ ดูลึกลับดี
ชอบ ๆ
เขียนต่อเรื่อย ๆ เลยน้า
เอายาว ๆ เลย ชอบ ๆ ฟิคแบบนี้

เป็นต้น...แต่ก็กลัวเล็กๆนะ ว่าไปถึงตอนที่4-5แล้วยังงงอยู่ ฉันจะแก้ตัวยังไงดี ?OOoo(TToTT)ooOO

แต่พอคิดๆดูแล้ว การทำตามแผนที่ตั้งไว้ ต่อให้ไม่สนุกก็น่าจะรู้เรื่องกว่าทำไปเรื่อยๆนี่นะ

เพราะยังไงมันก็เป็นเรื่องที่...ซับซ้อนจนแต่งเองงงเองอยู่ดี (;^___^A

จะพยายามต่อไปครับ !

 

คุณพิทยา... หลังๆแอบง้องแง้ง

เมื่อวานตอนตื่นจากนอนกลางวันมันก็จะปวดหัวเป็นปกติใช่มั้ยล่ะ ?

เจอมันง้องแง้งใส่ก็ปางตายเหมือนกัน

 

สรุปแกจะเรียนอะไรวะ ????????????????????????????????????

แล้วคราวนี้ก็จะให้ไปจ่ายห้องสมุดให้อีก!!!!

อกหักแล้วสมองกระทบกระเทือนหรอวะ ?

 

เมื่อคืนนอนอ่านscale talk series

ก็ยังอ่านไม่จบหรอกน้า...แต่.. แอบถูกใจ

พูดง่ายๆ คนเราพอยิ่งพูดมาก็ยิ่งไร้สาระ ถ้าเอามาทอนจริงๆว่า ไอ้สาระมันอยู่ตรงไหน มันอาจจะพูดได้ใน 5-6 คำก็ได้ แต่มันก็เกิดมาเป็นอย่างนี้ (เกิดมาไร้สาระอย่างนี้ )

 

แม่งกูก็ไร้สาระเนอะ... (;^__^A

mouinai nai .,translated by Trial

Song Name: もういない・・・ない (Mouinai...nai = ไม่มีเธออีกแล้ว...ไม่มี...)
Artist: Ninomiya Kazunari & Matsumoto Jun
Comment: Solo in LIFE is HARD dakara HAPPY (Winter 2004)
Translated by: Trial @
http://www.latormentalafamilia.com/ficblog/
Posted Date: แปลลงครั้งแรก 2004/03/26 + เรียบเรียงใหม่ 2005/06/10

指先からこぼれてる愛 こぼさぬよう握っているね
綺麗な寒い寒い日 私達暖かいね

yubisakikara koboreteru ai kobosanuyou nigitteirune
kireina samuisamuihi watashitachi atatakaine

กำมือเอาไว้... เพื่อไม่ให้ความรักที่ท่วมท้นเอ่อล้นออกจากปลายนิ้ว...
ภายใต้ความสวยงามของวันที่เหน็บหนาว... กลับรู้สึกอบอุ่นเพราะมี 'เรา'

背高い貴方とキスをする度に上がる私の踵もう ちょっとこのまま

setakai anatato kisu wo surutabini agaru watashi no kakato mou chyotto konomama

เวลาจูบกับเธอที่ตัวสูงกว่า... ชั้นต้องเขย่งปลายเท้าเอาไว้... ยังอยากจะขออยู่แบบนี้อีกสักพัก

目を閉じて感じているの 唇から足の先まで
瞼の奥 雫がひとつ 落ちる間に形変わる
離れてくもういない・・・無い

me wo tojite kanjiteiruno kuchibiru kara ashi no saki made
mabuta no oku shizuku ga hitotsu ochiru aidani katachi kawaru
hanareteku mouinai... nai

หลับตาลงไป...รับรู้ถึงความรู้สึกที่แล่นผ่านจากริมฝีปากไปจรดปลายเท้า...
ภายใต้ส่วนที่ลึกที่สุดของเปลือกตา... หยดน้ำหนึ่งหยดจะถูกเปลี่ยนรูปร่างไปถ้ามันไหลออกมา
ต้องแยกจากกันแล้วสินะ... จะไม่มีเธออีกแล้ว... ไม่มี...

人は皆いや人だから 夢はそう儚く散るの

hito wa mina iya hitodakara yume wa sou hakanaku chiruno

คนเราทุกคน... ไม่สิ เพราะว่าเป็นคน... ความฝันถึงหลุดลอยไปไม่ยั่งยืน

背低い私とキスをする度に抱きしめるその腕怖いよこのまま

sehikui watashito kisu wo suru tabini dakishimeru sono ude kowai yo konomama

เวลาที่จูบกับชั้นที่ตัวเตี้ยกว่า... เธอจะกอดเอาไว้แน่นแนบแผ่นอก...ยิ่งอยู่แบบนี้ยิ่งทำให้กลัว...
((กลัวว่าจะเป็นครั้งสุดท้าย กลัวว่าจะไม่ได้อยู่ด้วยกันอีกแล้ว...))

優しさなんて与えないで どんどん汚くなりそうで
ずるさなんて覚えないで 私みたいに染まってゆく

yasashisanante ataenaide dondon kitanaku narisou de
zurusanante oboenaide watashimitaini somatteyuku

ได้โปรดอย่าใจดีต่อกันแบบนั้น... มันจะยิ่งทำให้ชั้นกลายเป็นคนเลวร้าย ((ที่อยากจะพูดรั้งไม่ให้เธอไป))
ได้โปรดอย่าเรียนรู้ที่จะหลอกลวงกัน... เพราะมันยิ่งทำให้ชั้นหม่นหมองมากกว่าเดิม
((หลอกลวงกันด้วยคำปลอบโยนที่รู้อยู่แก่ใจว่าไม่สามารถเป็นจริงได้...))

目を閉じて感じているの 唇から足の先まで
瞼の奥 雫がひとつ落ちる間に形変わる
離れてく ららららら・・・
もういない・・・無い

me wo tojite kanjiteiruno kuchibiru kara ashi no saki made
mabuta no oku shizuku ga hitotsu ochiru aidani katachi kawaru
hanareteku rarararara...
mouinai... nai

หลับตาลงไป...รับรู้ถึงความรู้สึกที่แล่นผ่านจากริมฝีปากไปจรดปลายเท้า...
ภายใต้ส่วนที่ลึกที่สุดของเปลือกตา... หยดน้ำหนึ่งหยดจะถูกเปลี่ยนรูปร่างไปถ้ามันไหลออกมา
ต้องแยกจากกันไปแล้วสินะ... lalalalala
จะไม่มีเธออีกแล้ว...... ไม่มี.........
27 maggio

042 : :

. . . พรุ่งนี้ค่อยอัพได้มะ ? . . .
25 maggio

041 : : ความทรงจำ ?

ไม่ได้มาโปรโมตฟิคนะ !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
 
เมื่อกี้กินข้าแล้วคิดขึ้นมาถึงเรื่องที่เคยคุยกับพี่กบเอาไว้
 
จำไม่ได้ว่าหัวข้อเรื่องมันคืออะไร (i^___^A
จำได้แต่ว่า...คนเรามันจะจำเรื่องทีอยากจำ
และเฟรินเป็นคนที่จำเรื่องราวในสมัยเด็กไม่ค่อยได้
นั่นจะหมายความว่า...
เฟรินไม่อยากจำ แม้แต่ตัวเองในสมัยเด็กรึเปล่านะ?
 
จำได้ว่าพี่กบพูดถึงหนังเรื่องนึง
มีเด็กสองคน พบกันในความหมายที่ว่าต่างคนต่างจำเรื่องของตัวเองไม่ได้
คนนึงว่างเปล่า แต่อีกคนกลับเต็มไปด้วยเรื่องราวสวยงามที่เอามาแทนที่ความทรงจำของตัวเอง
แต่ในความเป็นจริงแล้ว คนที่เต็มไปด้วยความสวยงามคนนั้นไม่ใช่ว่าจำอะไรไม่ได้
เพียนงแค่ว่า "ไม่อยากจำ" ก็เท่านั้น
 
คำถามนึงที่เฟรินไม่ได้ถามพี่กบไปในวันนั้นก็คือ..
..ซักวันนึงเฟรินจะลืมพี่กบไปมั้ยนะ?..
ถ้าลืม..มันคงเป็นเรื่องน่าเศร้า...เพราะมันเป็นความทรงจำที่มีความสุข...
 
...อยากจะเก็บความสุขเอาไว้ แม้มันจะเป็นได้แค่ความทรงจำก็อยากจะเก็บมันเอาไว้...
 
...แล้วซักวัน..พี่กบจะลืมเฟรินไปรึเปล่า ? ...

040 : : ความรัก

ความรัก.... คิดขึ้นได้ตอนที่เกิดเรื่องเมื่อวาน
 
เอ๊ะ !? เรื่องอะไรน่ะหรอ ? ก็เรื่องเดิมๆที่ทำให้เฟรินอิจฉาคาซึนารืไงล่ะ
 
ส่วนที่ว่าความรักน่ะหรอ ? คนเราน่ะต้องการความรักนะ ?
ถ้าเชคมาอ่านถึงแค่ตรงนี้ มันต้องพูดว่า "ไหนเมิงบอกว่าเบื่อความรักไงวะ" แน่ๆ(;^__^A
แต่ว่านะ... ความรักที่ว่าน่ะ ไม่ได้หมายถึงความรักในแง่นั้นเสมอไปหรอกนะ (^________^)
KOIdakeha jyanaku.... kono TOPICha AIsurunokotono senbundesu.
ใช่ ! หมายถึงความรักในหลายๆแง่มุมนะ อย่างเช่น..
ความรักในตัวเอง
ความรักของคนรัก
ความรักของครอบครัว
ความรักของเพื่อน
ความรักของสัตว์
ความรักของสิ่งของ
ความรักของสิ่งรอบๆตัว
ความรักในอดีต ปัจจุบันและ อนาคต
และความรักของตัวเองที่มีต่อสิ่งต่างๆที่พูดถึงในขั้นต้น
 
ทำไมถึงต้องการ และความรักสำคัญยังไงน่ะหรอ ?
เพราะความรักพวกนั้นมันทำให้เรามีตัวตนในสังคม ในโลกของคนอื่น และในโลกของตัวเองยังไงล่ะ
เพราะฉะนั้น..ถ้าแม้แต่ตัวเองยังไม่รักตัวเองแล้วล่ะก็ คนๆนั้นจะสุญเสียความเป็นตัวตนไปยังไงล่ะ
เอ๊ะ ! จะเข้าใจกันมั้ยนะ ? (i^____^A
 
และเมื่อแม้แต่คนในครอบครัวยังไม่เห็แม้แต่ตัวตนของคุณล่ะก็...คุณก็จะหายไปจากโลกนี้ยังไงล่ะ
 
เฟรินเพิ่งรู้ว่าความรู้สึกของเฟรินมันเล็กน้อยเกินกว่าจะมีใครเห็น
น้ำตาของเฟริน มันเป็นแค่น้ำสีใสๆ ไม่ใช่สีเลือดที่จะมีใครมานั่งใส่ใจ
เพิ่งรู้ว่า"คำแก้ตัว"ที่คิดมาตลอดว่าเป็นเรื่องของคนที่ทำผิด จริงๆแล้ว
คำทุกคำที่เฟรินพูดไป มันเป็นได้แค่"คำแก้ตัว"
แต่"คำแก้ตัว"ของคนอื่น มันเป็นได้ตั้ง"คำอธิบาย"
 
ดีเนอะ...ที่ได้รู้ว่าตัวคนเดียว ได้รู้ว่าไม่มีใคร
 
คิถึงบิว คิดถึงเวลาที่มีบิว แต่ตอนนี้เฟรินหาบิวคนนั้นไม่เจอ
เฟรินหาใครไม่เจอ เฟิรนอาจเจอเมษ เจอพี่แป๊บ เจอคนนั้นคนนี้ แต่เฟรินคิดถึงบิว
 
...ถ้าจะหนี ก็มาอยู่กับกูนะ...
...มาดิ มาด้วยกัน เดี๋ยวอยู่เป็นเพื่อน...
...เฟรินมานั่งนี่ดิ มานั่งด้วยกัน...
...เล่นไม่เป็นก็ไม่เห็นเป็นไร ไม่เห็นยากเลย กดยิงๆไป เจอใครก็ยิงๆไปเหอะ...
...ชอบต่อยเฟรินว่ะ แม่งไม่มีกล้ามเนื้อเลย...
 
คิดถึงคนที่อยู่ข้างๆเสมอคนนั้น แต่ตอนนี้ไม่มีบิวคนนั้นแล้ว...หาใครไม่เจอแล้ว...
22 maggio

039 : : People connection ?

การติดต่อสื่อสารระหว่างคนเรา ?
มีได้หลายทาง ถูกป่ะ ?
คุยกันโดยตรงบ้างล่ะ โทรศัพท์บ้างล่ะ จดหมายหรือโปสการ์ดบ้างล่ะ หรือแม้กระทั่งเมล์ก็เถอะ
เฟรินใช้มันเกือบทุกทางเลย คงยกเว้นเสียก็แต่โทรเลขกับแฟกซ์ซะล่ะมั้ง (;^__^A
 
ทำไมถึงพูดเรื่องนี่น่ะหรอ ? ก็เพราะว่าวันนี้ต้องไปส่งจดหมายไปอังกิดให้พี่เฟริส และคุยmsnกับพี่สาวไงล่ะ !
ก็นึกขึ้นมาได้ว่า เราใช้เครื่องมือสื่อสารตลอดเวลาเลยสินะ
การเขียนฟิคใส่ในบล๊อกก็น่าจะเรียกว่าเป็นการโต้ตอบสื่อสารระหว่างคนแต่งและคนอ่านด้วยใช่มั้ยล่ะ !
แต่ว่านะ ถ้าให้พูดถึงว่าใช้เครื่องมือสื่อสารบ่อยๆแล้ว
ก็ไม่ได้หมายความว่าจะมีคนที่ต้องสื่อสารมากมายตามไปด้วย
เพราะถ้าลองคิดดูแล้ว..
มือถือ..เฟรินไว้ใช้ฟังเพลงมากกว่าคุย หรือแม้แต่คุยก็มักใช้เรื่องธุระมากกว่า เพราะฉะนั้นการคุยเล่นก็มักจะใช้การส่งsmsแทน และคนที่มักคุยบ่อยๆก็คือเมษ (อาจมีพี่แป๊บ พี่เนย หวาน พี่กบบ้างประปราย )
เมล์ .. จะใช้ก็ต่อเมื่อเป็นเงื่อนไขในการติดต่อธุระว่า ส่งมาทางเมล์นะคะ...อย่างนั้นน่ะแหละ (i^__^A
จดหมาย (ขอรวมเป็นโปสการ์ดด้วย )... จะมีรายชื่อดังต่อไปนี้ พี่สาว เชค อิคุตะ อาราชิเมมเบอร์ (^_______^)v
msn ... คุณพิทยา (บ่อยที่สุดแล้วอ่ะแก ถ้าแกไม่รู้ตัว ) เชค พี่สาว และคนอื่นประปราย
การพูดคุยในระดับปกติ...ก็กับคนรอบข้างทั่วไป ไม่ระบุ
 
ดูๆไปแล้วจะเลือกเอาการสื่อสารแบบไม่เห็นหน้าเห็นตัวได้ยินเสียงเป็นส่วนใหญ่อย่างเห็นได้ชัด -"-
หลังๆเริ่มโดนเมษด่าว่าพูดจาเสียงเบา แย่เลยน้า (i^___^A
 
 
21 maggio

038.5 : : ดูดีอ่ะคนเรา

เอ๊ะ ! darenoka ? matsumotokundayo !
he ? nanshiinno ? MS deha iikana matsumotokun!
kakkoii kana !
 
ninomiyasantoha KAWAIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIII !
ไม่ต้องทำหน้ากระแดะก็น่ารักอ่ะ หมวยน้อย !
 
ได้เห็นรูปน้อยหมวยมีขนในไดพี่ซา !
ขน ขน ขน หนวดเครานั่นเอง !
 
ดูดี ? ม่ายยย โนๆๆๆๆ
ไม่ได้ดูหล่อ เท่ ขรึมแต่ประการใด
ยิ่งบวกรวมกับผมทรงเกรียนๆ ยิ่งดูเหมือนผู้ชายสมันเอโดะยังไงอย่างงั้น !
กลับไปโกนเห้ออออออออออออ ทรงนี้ก็ไม่เอา !
 
แล้วเพลงที่มาอาเร้นจ์ใหม่ก็กลับบ้านไปนอนเลยหมวย โหยหวนมากมายยยยยยยย
โฮๆๆ หั่นหนี ไมทำกับพี่เยี่ยงนี้.........
 
จบภาค38.5ครับ
 

038 : : ไหนว่าชอบงาย 12เม้นท์เองนะ ?

ดูจะเป็นมนุษย์ที่บ่นซ้ำซากเนอะ (i^__^A
ก็เรื่องฟิคนี่แหละน้า.... ไม่น่าสนุกขนาดนั้นเลยหรอ ????
 
>> ทำไมถึงเศร้าขนาดนั้น ?
---------เพราะคนแต่งเศร้าที่เม้นท์น้อยไง เลยอยากให้คนอ่านเศร้าบ้าง
โรคจิตเนอะ (T_T)(T_T)(T_T)
 
อยากจะแต่งkiokuต่อเหมือนกันนะ แต่ออกแนวขี้เกียจเล็กๆ... (i^__^A
กลัวไม่มีเม้นท์ด้วย (T_T)(T_T)(T_T) นี่ละนะ ความเศร้าใจของคนแต่งฟิค
 
จำไม่ได้ว่าอัพไปรึยังนะว่าแอบจับได้!
เอ๊ะ! จับอะไรได้น่ะหรอ พี่โอ๋ไง พี่โอ๋
 
ปล.ตอนแรกว่าจะย้อนกลับไป
แต่พออ่านไปนิดนึงถึงจำได้...ก็เลยไม่ย้อน...
เพราะเป็นฟิกเศร้าที่เราแอบหวังให้มาต่อเร็วๆนั่นเอง
 
แอบจับได้นะพี่โอ๋ว่า REGRET พี่ไม่ได้เม้นท์ หุ หุ ( เลวเนอะไปจับผิดคนอ่าน เอิ๊กๆ )
แต่เค้าจำได้ทั้ง23ชีวิตนะที่เม้นท์ฟิคเค้าน่ะ ขอบคุณทุกคนจริงๆเลยครับผม m( _ _ )m
 
ไม่มีตังค์เนี่ย นะเบื่อเนอะ หุ หุ (i^___^A
อยากเปลี่ยนกรอบมือถืออ่ะ อยากเปลี่ยนเป็นสีขาว
ช่วงนี้เป็นโรคบ้าสีขาว \(^o^)/ 
 
เมื่อสองวันก่อนหน้า น้องออฟสุดที่รักมายหั่นหนีถามเฟรินว่า
...อกหัก ทำไงดี....
 
. . . ดีเด่ะ ออฟอกหัก เฟรินได้มีโอกาส เอิ๊กกกกกกกกกส์ . . .
 
 
ก็ไปง้อเค้าเส่ะ! ถามฉันให้ฉันทำไง OOoo(T_T)ooOO
 
วันคืนน่าเบื่อ ลั้นลา อยากเเต่งฟิคให้มีคนอ่านเป็นร้อยจังเลยน้า...
19 maggio

037 : : เข้าบ้านไม่ได้...

ใช่! เข้าบ้านไม่ได้ เพราะไม่ได้เอากุญแจบ้านออกไปด้วย ยุงหามอยู่กับยูโรหน้าบ้านน่ะแหละ.. เซ็ง!!
 
เพราะว่าวันนี้ไปคณะมา ก็เลยเจอพี่กบ พี่อั๋น และอื่นๆอีกไม่มากมายเท่าไหร่แต่ก็เจอ แอบดีใจเล็กๆ
แต่ก็นั่นแหละ..ลงทะเบียนไม่ได้ไง ดีใจไม่ออกไปเลย
 
หนังสือห้องสมุดหาย ไม่รู้จะหาซื้อคืนได้รึเปล่าด้วย.....ถ้าหาไม่ได้จะได้เรียนมั้ยวะเทอมนี้..="=
 
พรุ่งนี้ก็ต้องไปสยามอีกอ๊ะ... อาทิตย์หน้าต้องไปเอาฟิคที่สยามด้วย ทำไมต้องไปแต่สยาม ?

06.05.20

" วันนี้ไปสวนสนุกมาล่ะ... จำได้รึเปล่า? สวนสนุกที่ชั้นเคยชวนให้ไปด้วยกันไง แตคาซึนาริไม่ชอบออกจากบ้านชั้นเลยไปคนเดียว.. แต่ว่านะ.. ชั้นเจอโทมะด้วยล่ะ แต่โทมะจังมากับครอบครัว ชั้นเลยได้ไปเล่นกับครอบครัวโทมะซะเลย.. "
..เสียงเล็กเจื้อยแจ้วไม่หยุด ตั้งแต่อีกฝ่ายรับโทรศัพท์ขึ้นมา
" แล้วสนุกมั้ย ? " แสงแหบต่ำกว่าเล็กน้อยตอบกลับสั้นๆเหมือนทุกที
" ก็ดีนะ.. แต่แย่หน่อยเวลาเครื่องเล่นหวาดเสียวน่ะ เพราะไม่รู้จะไปกอดใครดี... "
" โทมะไง.. " ทำไมคาซึนริถึงชอบบอกให้ชั้นไปหาคนอื่นจังเลยนะ
" ไม่ล่ะ.. ไม่อยากกอดใครนอกจากคาซึนาริ.. "
" . . . " ลำบากใจสินะ.. งั้นวันหลังจะไม่พูดให้ขัดใจคาซึนาริอีกแล้วล่ะ
" อื้ม... โทรมาบอกแค่นี้แหละ อยากให้คาซึนาริรู้จากปากชั้นก่อน เผื่อว่าโทมะไปเล่าให้ฟังจะได้ไม่เข้าใจผิด. .. "
" . . . "
" งานยุ่งสินะ.. งั้นชั้นไม่กวนละ บายนะ.. " บ๊าย บายนะ คาซึนาริ
18 maggio

036 : : ง่วงงงงงงงง

ง่วง =___=
 
เอ๊ะ ! ง่วงแล้วมาอัพทำไม ??? อยากไง อารมณ์ว่าเปลี่ยวเหงา (ii^__^A
วันนี้...ไปพารากอนมา พยายามจะไปลอฟต์ แต่กว่าจะหาเจอก็ปาไปเฮือกสุดท้ายก่อนกลับบ้าน
 
... ง่วง (แล้วแกจะอัพเพื่อ??? ) อยากต่อฟิคให้จบไง เมื่อคืนแต่งkonsekiต่อ จบแล้ว แต่ยังไม่ได้อ่านทวนเลย
ตอนแรกว่าจะลงไปก่อนแต่ช่วงนี้ฟิคแนวนี้เยอะเลยว่าจะลงkiokuที่เรตติ้งร่วงระนาวไปแทน
 
และด้วยสาเหตุมาจากกำลังเศร้าเพราะคอมเม้นท์น้อย เราจะแต่งให้หมวยตาย 555555555555555555+ (เลว)
 
= สรุปว่าทุกเรื่องที่เฟรินแต่งไอ่หมวยต้องตาย ?
 
พี่เนยเอาแผ่นดองบังมาให้ดู เพื่อให้เฟรินเป็นแมกซ์ แล้วจะเต้นได้ไหมล่ะเนี่ย....ไม่เอาได้มั้ย แค่อยากเต้นหนุกๆ
อัดไรซิ่งซํนมาเกือบเต็มแผ่นก็แอบกลัวกันไป ณ จุดนี้
 
วันนี้แอบเห็นคอมเม้น 1st SMILE เพิ่มมาหนึ่งอัน ดีใจ๊ดีใจอ่ะตัวเองถึงkiokuจะไม่เพิ่มเลยก็เหอะ
 
ง่วง =___= zz
 
ไม่มีอารมณ์ต่ออ่ะ เค้าเอารูป+ไฟล์วิดิโอน้องหมวยดุ๊กดิ๊กเข้าเครื่องไม่ได้ เซ็ง....
 
ง่วงมาก =____= zzZZ
 
 
 
 
 
 
 
 
ง่วงที่สุด =______________________________= ...
 
17 maggio

035 : : เหนื่อยปนท้อ....

ให้ทำยังไง ??? ไม่สนุกหรอ ??? ตอบมาซักคนสิ....
ก็รู้ว่าไม่ได้เจ๋งอะไรมากมาย ปกติก็แต่งไม่ค่อยจะออกอยู่แล้ว เจอแบบนี้เข้าไปก็พูดตรงๆเลยว่าจุก เศร้านะ..
 
ได้มือถือมาแล้วนะ Sony Ericsson W550i มาซะสีส้มเลย แอบเห่อหน่อยๆ
ลงเพลงได้แล้วแต่นังลงไฟล์วิดิโอไม่เป็น อยากเห็นหมวยอ่ะ อยากดูหมวยดุ๊กดิ๊ก
 
...ยิ่งเศร้าหนักกว่าเดิมอีก...
 
เหนื่อยใจว่ะ โมโหคนในบ้านด้วย
ชวนกันไปกินข้าวแต่พอไปถึง อย่าสั่งนะน้าตุ่มสั่งมาเยอะแล้ว
น้าตุ่มก็คะยั้นคยอ "กินสิลูก สั่งสิลูก พี่ยีอย่าไปห้ามเฟรินมัน ตุ่มอยากรู้ว่ามันจะสั่งอะไรแปลกๆอีกรึเปล่า "
สรุปกูลูกบ้านไหน บ้านเดียวกันแม่งไม่มีสนใจกันอ่ะ ทีบ้าน"คนอื่น" คนอื่นจริงๆอ่ะ คนละเลือดเลย
 
...เหนื่อจิต เศร้าใจ...
 
คิดไม่ออก ไปเขียนจมหมายหาพี่ยูงดีกว่า
16 maggio

034 : : ปวดใจ !!!!!!!!!!!

ปวดใจ !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
ทำไมน่ะหรอ ? คอมเม้นท์ไง คอมเม้นท์น่ะ !!!!!!
 
ฟิคเค้ามันไม่สนุกขนาดนั้นเลยหรอ ???????????
พยายามจะปลอบใจตัวเองว่า มันเป็นPRELUDEเอง เนื้อหาไม่ค่อยมีเลยไม่ค่อยมีเม้น์ บวกรวมกับมันเพิ่งลงไปแค่2วัน
แต่แบบนี้มันน้อยเกินไปแล้วน้า 7 เม้นท์เนี่ย !!!!!!!!
REGRETน่ะ 22 ต่อด้วย1st SMILE 16 แล้วนี่เหลือ 7 มันปวดใจนะ !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
บางคนก็ชมเฮดบล๊อกกะบีจีก่อนเลย ก็น่าดีใจใช่มั้ยล่ะก็ฝีมือตัวเองทั้งนั้น
แต่ 7เม้นท์เนี่ย เหมือนบริษัทล้มละลายเลย !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
 
ใจร้ายที่สุด !
 
เมื่อกี้เค้าเข้าไปตั้งใจจะลงทะเบียนอ่ะ แต่โดนล๊อก อะไรกันอีกล่ะเนี่ยยยยยยยยยย
บอกว่าเค้าเป็นหนี้ห้องสมุด ! เฮ้อออออออออออออออออออออออออออออออ

06.05.16

" เดี๋ยว !!!! " มือใหญ่รั้งเอาศอกเล็กไว้ให้หยุดวิ่งก่อนที่ทุกอย่างจะเลยเถิดไปมากกว่านี้ แต่ถึงอย่างนั้นคนตัวเล็กก็ไม่ได้มีท่าทีลดลาวาศอกเลย
" ปล่อยเซ่ ! " ได้แต่ร้องตวาดลั่นอย่างไม่นึกกลัว
" จะให้ทำยังไงกันเล่า ! " ความสับสนประเดประดังเข้ามา ทำให้น้ำอุ่นทิ้งตัวจากนัยน์ตาคู่สวยโดยที่เจ้าตัวไม่ได้อนุญาต ยิ่งทำให้นิโนมิยะยิ่งดิ้นรนปกปิดร่องรอย
ความอ่อนแอบ้าๆนั่น แต่ยิ่งทำแบบนั้นก็ไม่อาจสะกดกลั้นแรงสะอื้นไม่ให้คนที่สูงกว่าเห็นได้ สองมือแกร่งโอบกระชับอีกฝ่ายเข้าสู่อกกว้างอย่างปลอบประโลมแค่ว่า ...
มันจะไม่เป็นไร...
" โชก็พูดมาเซ่ !! " ถึงจะดูสงบลงไปบ้างร่างเล็กก็ยังโวยไม่เลิก
" .. ...พูดออกมาสิว่าชั้นควรจะทำยังไง " ยิ่งพูดปลายเสียงยิ่งสะอื้นจนเนื้อตัวโยน มือเล็กที่เคยปัดป้องอีกฝ่ายเมื่อครู่ได้แต่กำกระชับปกเสื้ออีกฝ่ายอย่างอด
กลั้นอารมณ์
. . . คาซึนาริที่เจ็บปวด ทำเอาหัวใจของซากุไร โช กระตุกวูบ . . .
.. ริมฝีปากอิ่มไล้ซับน้ำตาคนตรงหน้าอย่างแผ่วเบา ก่อนที่นัยน์ตาสีอ่อนจะเงยขึ้นมาสบ ริมฝีปากบางเม้มแน่นด้วยความสับสน ..
. . . จะให้ปลอบใจด้วยคำว่าอะไร ในเมื่อทั้งหมด โชคนนี้ผิดเอง . . .
.. ลำแขนเเกร่งโอบอีกคนเข้าสู่อ้อมกอดอีกครั้ง แล้วกระซิบเพียงแผ่วเบาว่า "รัก"
. . . คำๆเดียวจะลบล้างทุกอย่างได้รึเปล่า . . .
. . . คำว่า"รัก"จะแก้ไขทุกความผิดได้หรือไม่ . . .
. . . ยกโทษให้ได้มั้ย ..คาซึนาริ.. . . .
12 maggio

033 : : ก๊อกน้ำ ? ? ?

ก๊อกน้ำ ?? ทำไมน่ะหรอ ??
ถ้าพูดเกี่ยวกับเรื่องของที่เรียนแล้ว
การสเปกแบบทำให้เราเห็นได้ว่า..มันมีหลายแบบ..
ถึงจะพูดแบบนั้น ของแบบนี้น่ะ ไม่ต้องเรียนก็รู้ได้ใช่มั้ยล่ะ (T______________T)
แต่ปัญหามันอยู่ที่วิธีเปิดก๊อกเหล่านั้นต่างหาก
เอ๊ะ !?!~ ทำไมน่ะหรอ (o__O)!!!
ก็ก๊อกน่ะ มันมีทั้งดันขึ้น กดลง บิดซ้าย-ขวา หรือให้เซนเซอร์ด้วยใช่มั้ยล่ะ
และโดยส่วนใหญ่แล้ว..เค้าไม่บอกวิธีเปิดกันโต้งๆหรอก !!!
คงคิดว่า --ของแบบนี้ เปิดไม่ได้ก็โง่แล้ว -- แน่ๆเลย
ฉะนั้น..เอ๊ะ อารัมภบทนานไปหรอ ? ขอโทษนะ.. (T_T)(T_T)(T_T)
กำลังจะเข้าเรื่องเดี๋ยวนี้แหละ..
ง่ายๆ..ประเด็นคือ.. เฟรินต้องไปยืนดูก๊อกอยู่ซักพัก จนคนที่ต่ออยู่ข้างหลังขำกันไปเลยไง (;^__^A
ถ้าโตจนเป็นสถาปนิกจริงๆแล้วยังเป็นแบบนี้อยู่ล่ะก็.. ต้องขายหน้าแน่ๆเลยนะ (;^__^A (;^__^A
ไม่ดีเลยนะแบบนี้ !!!
 
อ๊ะ!! วันนี้ช่วงบ่ายๆเย็นๆน่ะ ได้อ่านเกมนิขขิอีกแล้ว
มีอยู่ครั้งนึงที่พูดถึงว่า พอกลับมาแล้วทุกอย่างก็เหมือนเดิม
แม่ก็ยังคงพูดว่า "ลูก... อาบน้ำได้แล้วนะ" อยู่เหมือนเดิม
อ่านแล้วน่ารักมากมาย =w=
หรือตอนที่พูดถึงไปดูละครเวลาก็ดูเหมือนว่าจะโมโหจริงๆเข้าซะแล้ว
ไม่รู้ว่าเด็กผู้หญิงคนนั้นพูดจาไม่ดีมากๆหรือนิโนมิยะโมโหเกินเหตุก็ไม่รู้
เป็นความรู้สึกที่ว่านิโนมิยะน่ากลัวเหมือนกันนะ
 
แต่... รู้สึกว่าจะอยากกินอาหารของยูโกะซังมากกว่าชิโดคุงซะอีกนะเนี่ย =""""""=
 
เอ๊ะ?? พูดเรื่องของคนอื่นคงไม่ดีสินะ
ขอโทษนะๆ วันหลังจะแก้ตัวให้ใหม่นะ ขอโทษทีๆ ( == /\ == )

032 : : 5.50 น.

จริงๆแล้วควรจะให้มันอยู่ในนิขขิ หรือโจ๊ตโตะดีน้า... (; ^___^A
 
05.50 น.
. . . ฟ้าสางซะแล้ว . . .
.. ริมฝีปากบางคลี่ยิ้มสวย บางทีอาจแค่นึกสนุกที่ท้องฟ้าเปลี่ยนสีเร็วกว่าที่คิดก็ได้.. แต่ถึงจะเป็นแบบนั้น.. เรียวขาเล็กก็ไม่ได้ขยับไปไหนไกลกว่าหน้าต่างบานใหญ่ใกล้ห้องนั่งเล่น.. สายตาเหม่อลอยก่อนจะแปรเป็นลูกแก้วสดใส.. อาจเพราะวันนี้ตื่นเช้ากว่าปกติ คนตัวเล็กถึงได้เอาแต่บิดขี้เกียจไปมาเหมือนรอให้เข็มนาฬิกาเดินไปเปล่าๆ.. ก่อนจะหัวเราะเบาๆกับตัวเอง
. . . ตลกดี จะตื่นมาทำไมกันนะตอนนี้ . . .
 
. . . ทั้งที่คนตัวเล็กตื่นเช้ากว่าปกติ . . .
. . . คนตัวเตี้ยได้แต่มองฟ้าผื่นเดียวกันแล้วคิดว่า
 
" เมื่อไหร่กูจะได้หลับซักทีวะ ="""""""""""""""""""""""= "
 
.. นั่นล่ะ.. ควรจะเป็นนิขขิดีหรืออะไรดีนะ ???
กำลังพยายามจะแต่ง KONSEKI + BlUE ให้เสร็จให้ทัน 06.17
เห........ เพราะอะไรน่ะหรอ ?? ก็วันนั้นเป็นวันเกิดของคาซึนาริ นิโนมิยะน่ะสิ !
เอ๊ะ ! ทำไมถึงเป็นเรื่องเศร้าน่ะหรอ ?? ไม่เศร้าซักหน่อย ซากุไรจะเศร้า หรือมัตซึโมโต้จะเศร้าก็ไม่ใช่เรื่องที่เฟรินจะสนใจซักหน่อย เพราะงั้น 2เรื่องนี้ไม่เศร้า เพราะทั้ง2เรื่องกำลังบอกให้รู้ ว่า "รักคาซึนาริ" ไง ง่ายๆแค่นี้เอง ! Y(^_____________^)v
 
อยากไปดูมือถือเร็วๆจังเลยน้า....(^________________^)
11 maggio

06.05.11

" ซัตจัง... . . " เสียงใสเล็กเปรยผ่านริมฝีปากบางเบาๆ ด้วยใจเหม่อลอย
" หืม... ? "
" ชั้นไม่เคยเห็นซัตจังเป็นตัวแทนของใครเลยนะ.. . " โดนต่อว่ากลับมาอีกแล้วสินะ.. . .
" อืม..ชั้นรู้ "
 
.. ชั้นรู้ดีว่า.. สายตาของนายที่มองชั้นไม่ได้พิเศษเหมือนที่นายมอง "โช" ..
.. ชั้นรู้ดีว่าที่นายจับมือของชั้น เพราะนายชินกับการจับมือเดินไปกับใครซักคนแม้ว่าคนๆนั้นจะไม่ใช่คนที่นายต้องการ แม้ว่าคนๆนี้จะไม่ใช่ "โช" ..
.. นายหนุนนอนบนตักของชั้นด้วยความคุ้นชินเหมือนที่นายเคยหนุนตักอบอุ่นของเค้า แต่มันต่าง... ตรงที่นายหนุนตักของชั้นพร้อมรอยน้ำตา แต่ริมฝีปากสวยนี้คลี่ยิ้มสดใสทุกครั้งบนตักของ "โช" ..
.. นายดีดกีต้าร์เพลงเดียวกับที่นายเล่นกับเค้าให้ชั้นฟัง แต่นายหันไปมองท้องฟ้าสีส้มที่นายชอบมากกว่ามองชั้น ทั้งๆที่ชั้นเคยฟังเพลงนี้พร้อมเสียงหัวเราะสดใสและใบหน้าเปื้อนยิ้ม เมื่อนายเล่นเพลงนี้กับ "โช" ..
.. ชั้นไม่เคยเป็นตัวเเทนของเค้า เพราะนายไม่เคยหันกลับมามองเพื่อหาภาพซ้อนของชั้นกับเค้า แต่นายมองหาแค่ "โช" ..
 
.. ชั้นอยากเรียกนายซักครั้งด้วยเสียงของชั้นว่า .."คาซึนาริ" ..
10 maggio

DREAMLIFE 6: 13

» Title :  DREAMLIFE 6:13
» Cast : KENtaro shibuya james LLOYD
» Author : Oblivion one @ http://spaces.msn.com/13thredmoon

------------------------------------------------------------------------------------------------- dreamlife 6: 13 --------------

 

R r r …

ครับ. . .

ยังอยู่ดีน่า. . . KAZ” ตอบกลับเสียงของเพื่อนเก่าที่ยังคงความเป็นห่วงเป็นใยไม่เปลี่ยน

ผมอยู่คนเดียวได้ ... ผมอยู่คนเดียว...ได้....จะจริงรึเปล่าก็ไม่รู้ พูดไปอย่างงั้น...

. . .

ผมอยู่ได้จริงๆ . . . ถึงจะยืนยันออกไป แต่ความอ่อนไหวก็ไม่เคยลดลง

ยังไง...ผมก็จะทำFAKE?ต่อไป . . . พวกวงsupportก็ยังอยู่ ผมไม่ได้ทำคนเดียวซักหน่อย. . . ทำเสียงติดตลก กลั้นยิ้มกับน้ำเสียงที่ดูเป็นห่วงเป็นใยจนดูเว่อร์เกินจริงของเพื่อนคนนี้

ทีKAZยังเคยทิ้งผมไปเลย เรื่องแค่นี้. . .ผมไม่เป็นไร . .

 

. . .  เราสองคนเจาะคิ้วกันคนละข้าง . . ถ้าจูบกัน ห่วงที่คิ้วมันจะพันกันมั้ยนะ ? ? . . .

ประโยคแรกที่อ้าปากพูดออกไป ทั้งๆที่ยังไม่รู้จักกันแท้ๆ

. . . ลองทำงานด้วยกันมั้ย เห็นพี่ฮิเดะชื่นชมนายเอาเรื่องเลยนี่ ลองมาทำด้วยกันมั้ยล่ะ ?? . . .

นั่นเป็นคำพูดที่ทำให้เราสองคนทำงานร่วมกัน

 

คุณจะยังจำคำพูดพวกนั้นได้บ้างรึเปล่า

. . . I N O R A N . . .

 

ต้องกลับมาอยู่คนเดียวอีกแล้วหรอน้า . . . คำพูดติดตลกเปรยเบาๆผ่านริมฝีปากสวย ขาสองข้างเดินไปเปิดตู้เย็นขนาด 2 คิว หยิบขวดน้ำเปล่าเย็นเฉียบ ก่อนจะลำเลียงของเหลวพวกน้ำผ่านลำคอ อากาศช่วงหน้าร้อนนี่มันร้อนสะใจจริงๆ ร้อนเหมือนจะเผาทุกอย่าง แต่ในใจกลับเย็นอย่างกับหน้าหนาวที่ลอนดอน. .  ปวดใจทุกครั้งที่คิดถึง ช่วงเวลาที่โดดเดี่ยว ครอบครัวที่ไม่เหมือนครอบครัว เพื่อนซักคนก็ไม่มี ทำให้เข้าใจคำว่า ..คนเดียว..ได้ดีจริงๆ

ตอนที่ต้องมาอยู่ญี่ปุ่น. . . เป็นยังไงนะ. . . ควันสีเทาขมุกขมัวคละคลุ้งจากปลายนิ้วเรียว ขณะที่สมองยังคงแล่นกลับสู่อดีต แอบยิ้มจางๆให้กับตัวเองเมื่อนึกถึงเพื่อนกลุ่มแรก KAZ masaru และครั้งแรกที่มีเพื่อนก็เพราะผู้ชายที่ชื่อ hide . . . . . . ก่อนที่ดวงตาคมจะอ่อนแสงลง ทั้งที่ริมฝีปากบางยังคงหยักยิ้ม

 

. . คนต่อมาที่ยอมลงให้ก็. . . INORAN สินะ . .

 

Deaeta koto   kitto subete de
Fureta kotoba kisetsu wo irotta to
“ Shinjiru koto wo   kimi ga oshite kureta ”
Asa ga kuru mae ni   sotto nuke dashiteiku
Furi kaerazuni
Sabita keshiki no   mukou wo
Mitsumeteta mono-tachi wa Kagayaite
  tadori tsukeru hazusa
 
Nidoto wa nai   kono toki wo dakishimete
Shizuka ni hikari wa   taemanaku nagarete yuku
“ Aisuru koto wo   kimi ga oshiete kureta   to me ”
 
Asa ga kuru mae ni   sotto nuke dashiteiku
Furi kaerazuni
Sabita keshiki no   mukou wo
Mitsumeteta mono-tachi wa
Kagayaite   tadori tsuku darou
Asa ga kuru mae ni   sotto nuke dashiteiku
Kagayaite   tadori tsukeru hazusa
Zutto soba ni ite   yume nara samenai de
Owaranai de
Life's like a dream
Sometimes I wonder when I'll be waking up
 
. . .สำหรับFAKE? ผมจะทำมันต่อไป แต่ได้โปรดอย่าโทษอิโนรันเลยนะครับ. . .
คำพูดที่พูดออกไปตามที่คิด เพราะไม่อยากให้คุณเป็นคนผิดในสายตาของใคร เพราะคุณเป็นคน..สำคัญ

 

031 : : ก็ตัดพ้อต่อว่ากันไปเลยทีเดียว ณ จุดเน้~~~~~~~

>อารมณ์ดี ร่าเริงคือเสน่ห์ของคุณ ใครอยู่ใกล้ ๆ

>มักจะได้เห็นแต่รอยยิ้มของคุณเสมอ

>เพราะคุณใช้รอยยิ้มเป็นประตูเปิดกว้างสำหรับมิตรใหม่

>คุณเป็นคนร่ำรวยอารมณ์ขัน แต่ขี้เกรงใจเป็นสุด ๆ

>เรื่องความรับผิดชอบคุณก็ทำได้ดีไม่แพ้ใคร

>เพราะคุณเป็นคนประเภทเต็มที่กับสิ่งที่ทำ

>และก็ไม่แปลกถ้าคุณจะหวังผลจากการกระทำนั้นบ้าง ก็เพราะไหน ๆ

>ทุ่มสุดตัวแล้ว ผลตอบกลับมันก็น่าจะดีใช่ไหมล่ะ

>ส่วนข้อดีของคุณก็อยู่ตรงที่ ไม่ค่อยยึดติด โกรธง่ายหายเร็วไงจ๊ะ

เหหหหหหหหห..... เฟรินเป็นแบบนั้นหรอ ????????????? *หัวเราะ* จริงเด้~

มันดูเป็นคนน่ารักกันไปเลยทีเดียว @(^3^)@

อารมณ์ขันน่ะมีนะ อารมณ์ตีปีก*ผั่บ ผั่บ* ก็มีนะ *หัวเราะ*

ดีครับ ถ้าเป็นแบบนั้นได้จริงๆ (;^__^A

 

เอาล่ะ... เรามาให้ความสนใจกับหัวเรื่องของเราดีกว่า

ตัดพ้อต่อว่ากันไปทีเดียวเลยว่าคนอ่านใจร้ายยย โฮๆๆๆ (T_T)(T_T)(T_T)

อ่านน้อยเม้นท์น้อย หรืออ่านแล้วแต่ไม่เม้นท์ก็ไม่รู้ เค้าเสียใจนะ! *กระซิกๆ*

ฟิคเค้าไม่สนุกขนาดนั้นเลยหรอ โฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮอ ปวดใจ!!!

 ล้อเล่นครับ.. แหะๆ (;^___^A

ไอ่บทน้อยใจมันก็มี แต่คนใจดีเม้นก็เยอะ ( ถึง10คนก็ดีใจในระดับนึงแล้ว )

ยิ่งของคุณ aino ที่เม้นท์ว่ามีคนส่งลิ้งค์ไปให้อ่านก็ตื่นตะลึงกันไป

แถมทั้งๆที่ชอบนิโนมิยะ ยังอ่าน JM อีก โฮฮฮ คนใจดีเดสึเน้~ (T____T)Y *อึ่ย!!*

 แต่ก็งงๆว่า ::REGRET:: ไง ฟิคนิโนมิยะน่ะ

ก็ได้เห็นว่าอีกวันคุณ aino ก็มาอ่าน+เม่นท์ให้เป็นที่เรียบร้อย (^___________^)

ก็ตัวใหญ่ๆใจพองๆกันไปเลยทีเดียว \(^O^)/

ตอนแรกยังคิดเลยว่า พวกคนแต่งฟิคเนี่ย เว่อร์จริงๆเลยนะ เรื่องเม้นท์เนี่ย

แต่พอเจอกับตัวก็เข้าใจเลยอ่ะ เม้นท์เดียวก็ดีใจแล้ว ! v(^______^)v

แต่จริงๆแล้วมีหลายคอมเม้นท์นะ ที่ทำให้ดีใจ ประเภทแบบตั้งใจเม้นท์กันสุดๆน่ะ

เล่นเอาเฟรินตัวใหญ่คับบ้านกันไป ดีใจมากมาย

หรือแม้แต่คนที่บอกว่า "ว่างๆก็แต่งอีกนะ" หรือคำพูดประเภทนี้น่ะ

รู้สึกอกจะแตก เพราะใจมันพองเหลือเกินแล้ว *ดูเว่อร์ๆกันไป ณ จุดนี้* (+______= A

แต่ไม่ว่ายังไง ก็ดีใจครับผมที่มีคนเม้นท์ !

ขอบคุณทุกคอมเม้นท์ ไม่ว่าจะติหรือชมก็เหอะ

 + ขอบคุณคุณ Trial ที่เปิดblogนี้มานะครับผม