มีคนบอกว่าผมว่า.. ถ้ามีอะไรให้พูด

แต่พูดแล้วไม่ฟัง... ผมยังต้องพูดอยู่ไหม ?

 

"เฟริน โตไปต้องเจอเรื่องที่ไม่พอใจ จะถูกใจเราไปทุกอย่างไม่ได้หรอก"

ว่าง่ายๆ ตัดใจเถอะคุณก็จะทำแบบของคุณ ส่วนผมจะเป็นยังไงก็ต้องทำตามคุณอยู่ดีนั่นแหละ

 

ผมว่ามันมักง่าย แล้วก็น้ำเน่า

 

พี่ชายผมบอกว่าให้ยอมรับ โลกก็เป็นแบบนี้..

 

ผมไม่รู้หรอกว่าโลกมันจริงแค่ไหน น่ากลัวขนาดไหน

รักษาชีวิตไม่ให้ตายไปพร้อมความสุข สำหรับผมมันก็เหลือแค่นี้

 

อยากเชื่อ อยากทำใจว่าโลกมันเป็นแบบนั้น..ก็เชื่อไป ไม่ได้ขอให้เปลี่ยน

ผมไม่มีสิทธิ์ไปบังคับ หรือไซโคคุณว่าโลกของคุณจะเป็นยังไง

แล้วจะมาทำร้ายโลกของผมทำไม ?

ทำไมต้องบังคับให้คนอื่นเชื่อตามไปด้วย ?

 

โลกของผมมันต้องกว้างเท่าโลกคุณ หรือว่าโลกของผมจะกว้างเท่าไหนก็ได้ที่ผมปลอดภัยและมีความสุขเป็นของตัวเอง

ความสุขของผมต้องไปแขวนอยู่ที่คำพูดใครด้วยรึเปล่า ?

ต้องเหมือนลูกเพื่อนใครไหม ? หรือเหมือนผู้หญิง เพื่อน ญาติ คนรู้จักของใคร ?

ความสุขของผมอยู่ในมือใคร ? หน้าเหมือนใคร ?

 

ถ้าความสุขของคุณคือความรัก แล้วของผมเป็นงาน ผมต้องเปลี่ยนความสุขของผมเป็นความรักเหมือนคุณไหม ?

 

ผมไม่หวังเปลี่ยนใครหรอก.. เพราะถ้าเปลี่ยนได้ 22ปีมานี้คงมีอะไรเปลี่ยนไปบ้าง

 

ที่เตือนเพราะเป็นห่วง.. แล้วคำเตือนมันทำให้ดีกว่านี้ไม่ได้หรอ

ต้องเป็นคำเตือนที่ทำร้ายใจคนฟังใช่ไหมที่ทำได้ ?

 

คุณเตือนให้ผมคิดถึงใจคนอื่น แล้วคุณคิดถึงใจผมตอนฟังไหม ?

ปกติเตือนดีๆก็ฟังไม่ใช่หรอ แล้วที่ปกติน่ะ เตือนดีๆ หรือขู่ ?

ต้องบอกว่าอนาคตผมจะไม่เจริญ ไม่มีใครรัก ไม่มีใครคบ ? มีอีกไหม ?

จะไม่มีอนาคตเพราะคำสรรเสริญของคุณนั่นแหละ

 

ไม่รู้.. พูดก็บาป ไม่พูดก็หงุดหงิด ทำไม ? หรือต้องให้บาปมันจุกอกเพราะพูดไม่ได้ ?

ถ้าที่สุดของคุณเท่านั้น คุณก็สำเร็จแล้ว

 

"เฟรินจบแล้วนี่ ไม่ต้องแก้อะไรไม่ใช่หรอ ?"

ที่จบมันคุณต่างหาก

 

ถ้าอยากได้คำอธิบาย..

ผมไม่ชอบถูกเอาไปเปรียบกับใคร ต่อให้คนนั้นเป็นพี่ผมก็เถอะ

ถ้าจะเตือนแล้วบอกว่าหวังดี ถ้าพูดไม่ดี.. ผมว่าคุณน่าจะจำไว้ว่าผมเสียใจเป็น

อย่าตบหัวลูบหลัง.. เพราะถ้าคุณทำไปแล้ว มันทิ้งรอย และหากจะสั่งสอนผมว่าให้คิดก่อนทำ แล้วคุณไม่ทำ..

ความเชื่อใจของผมต่อคุณ.. มันก็ลดลงเท่านั้น

 

เอ๊ะ ! หรือว่า"โลกมันไม่มีอะไรถูกใจไปทุกอย่าง" เสียใจซะเถอะจะได้โตเป็นผู้ใหญ่ ? แบบนี้ไหม ?

 

ขอบคุณศนิชาที่บอกว่า "เชื่อใจตัวเองหน่อย ถือเสียว่าคนที่รักและต้องการเรามีอยู่ เพียงแต่เค้าไม่รู้จักเท่านั้น"

 

เอนทรีนี่อาจทำร้ายใจใครก็ได้ ผมไม่รู้ ไม่รับผิดชอบถ้าคุณอ่านแล้วเอาแต่เถียง

แต่จะรับผิดชอบ ถ้าคุณอ่านแล้วบอกว่าผมกำลังเข้าใจคุณผิด และบอกให้ผมรับรู้ได้ว่า

คุณรู้สึกแบบไหน เมื่อรู้ว่า "น้ำคำ"มันทำร้ายใจใครได้

เพราะผมว่า..ตอนนี้คงมีคนคิดว่า..ผมเองก็กำลังใช้"น้ำคำ"ทำร้ายใครสักคนอยู่

 

พูดถึงทำร้าย.. วันก่อนคุยกับพี่ยูง

เค้าว่าเค้าโดนทำร้าย โดยการรักใครคนหนึ่ง และคนนั้นทำเหมือนความรักของพี่ไม่มีค่า..

 

 

เคยถามกันไหมว่าคนรับอยากรับอะไร ไม่อยากรับอะไร ?

เพราะฉันที่ให้ จะมีความสุข ?

 

คุณเอาความสุขของคุณไปแขวนไว้ที่คนอื่น แล้วบังคับให้ใครคนนั้นรับผิดชอบ.. ความรักของคุณคือแบบนั้นหรอ ?

หรือผมเข้าใจผิด ? การให้ต้องมีการรับ มันเป็นมารยาท เป็นสังคม

เพราะงั้นคนที่ฆ่าตัวตายเพราะสังคม สังคมก็ไม่ต้องไปรับผิดชอบมันหรอก

ไม่มีมารยาท ตายเหมือนหมา ใครก็ไม่รัก ไม่เอา ?

 

ที่พูด.. มันก็แค่ความคิดของผม ไม่ได้ไซโค ไม่ได้ให้เชื่อ ไม่ให้ทำตาม

เกิดมาไม่เหมือนกัน ชื่อไม่เหมือน โดนเลี้ยงมาไม่เหมือน เพื่อนไม่เหมือน

..อย่าเอาผมไปแขวนไว้ส่วนไหนของชีวิตใคร แล้วบังคับให้ผมรับผิดชอบ..

เพราะผมไม่มีความคิดจะรับผิดชอบคนทั้งโลก ถ้าคุณทำให้ผมอึดอัด ผมก็แค่ตัดคุณออกไป

รับผิดชอบตัวเอง ..

แต่ถ้าคุณวางใจในตัวผม ผมก็จะรับ"ใจ"ของคุณ แล้วขายใจของผมให้คุณในราคาที่เท่าเทียมกัน

 

ฟังดูแล้งน้ำใจ ไร้ความรับผิดชอบ.. ไม่เถียง