ความเครียดเป็นสิ่งที่ไม่ดี.. พอมีความเครียดเฟรินจะทำงานไม่ได้...

อย่างในตอนนี้.. ทั้งที่วางแผนการทำงานไว้แล้ว แต่ก็ไม่ทำมา 2วันแล้ว
แค่เห็นโต๊ะดราฟ เป็นแบบ ก็เบื่อ.. ไม่อยากเจออาจารย์ก้องแล้ว...

ทำไมน่ะหรอ... ตั้งใจตรวจหน่อยได้มั้ยแบบน่ะ.. ไม่รู้ดิ เค้าอาจจะมองว่าแบบนี้เป็นความใจดี
แต่รู้รึเปล่า ขนาดเฟรินยังไม่ได้JURI แค่ให้พี่อั๋น พี่เอิร์น พี่เรย์ อาจารย์อังตรวจก็แทบจะล้มแบบตัวเองอยู่แล้ว
จุดบอดเยอะมาก.. รู้สึกว่าอาจารย์ก้องคงมองแต่ MASSเลยคิดว่าน่าสนใจ
แต่ถ้าฟังก์ชั่นไม่ผ่าน เฟรินก็คิดว่ามันไม่ดีอยู่ดี เอาเหอะ..จะพยายามให้ถึงที่สุดก็แล้วกัน

อย่างน้อยก็ขอให้พ้นจากความรู้สึกแบบนี้ไปซักที..

เมื่อวานโดดเรียน STRUCTURE ทั้งที่คิดว่าน่าจะตั้งใจเรียน แต่ก็ตื่นสาย จริงๆก็ไม่น่าจะเรียกว่าสายขนาดนั้น
แต่มันเป็นความรู้สึกที่ว่า...ไม่อยากแล้ว ไม่เอาแล้ว...สะสมอยู่ เลยตัดสินใจโดด
แต่ก็ไปสอบคอมในช่วงบ่าย ไม่ยากนะ.. แตจะพูดแบบนั้นซะทีเดียวก็ไม่ได้ ต้องขอบคุณเพื่อนหลายคนที่แสดงอาการกระตือรือร้นกับการสอบครั้งนี้ ทำให้เฟรินได้กระตือรือร้นอะไรขึ้นมาบ้าง เลยทำให้ทำได้..
เรื่องนี้ก็ต้องพูดคำว่า - ขอบคุณ - สินะ (^____--)v

แต่วันนี้ก็ตื่นสายอีก เลยทำให้ต้องนั่งTAXIไปเรียน เรียนไปได้ 30นาที โรคประจำตัวก็กำเริบ ฟุบหลับนิ่งไปเลย ตื่นมาบ่นให้ไอ่ยอด ( ที่อยู่ดีๆมานั่งข้างกูทำไม ) ได้ยินเป็นระยะๆว่า ... ยังไม่เลิกอีกหรอวะ ? .. แล้วก็ลงไปหลับต่อ พอจบคาบก็แยกย้ายกับเพื่อนเพื่อไปกินข้าวกับเชค ตอนแรกยังคิดเลยว่าจำไม่ได้แน่ๆ แต่พอเห็นหน้าก็จำได้ในทันที ( มีบุญจริงนะแก ปกติชั้นไม่เคยจำใครได้เลยนะเว้ย ) แล้วก็ไปกินข้าวกันที่ท่าพระจันทร์ บรรยากาศแบบเงียบสงบมาก คุยกันนิดๆหน่อยๆ แต่ก็ดูลื่นไหลดี ไม่ค่อยรู้สึกอึดอัดด้วยแปลกดี แต่เชคอาจจะรู้สึกอยู่ก็ได้ ไม่รู้เหมือนกัน แล้วก็กลับบ้าน ..จนถึงตอนนี้..

. . . ก็ยังไม่อยากทำงาน . . .