Perfil de 13th: ll You're on 13th redm...FotosBlogListasMás  |  Herramientas Ayuda |
|
26 septiembre 091 : : อากาศดีกับร่มสีขาวทั้งที่กำลังจะกลับบ้าน ฝนก็ตกลงมาอย่างหนักหน่วง
ทำให้อากาศเย็นขึ้น เย็นขึ้น . . .
เลยไปซื้อร่มมาจากไดโซะ เป็นสีขาว ..ก็แค่นี้แหละ ชื่อไดน่ะ
ในที่สุดวันนี้ก็ยังไม่ได้ทำงานอะไร ให้พี่ยูงแปลอีกแล้ว (รู้สึกช่วงนี้จะบ่อยนะ )
อ๊า.. เหนื่อย ( คงแก่แล้วสินะ ต้องขอโทษด้วยนะครับ*หัวเราะ* )
เมื่อคืนฝันถึงครูก้อง... *ตลกแล้ว* 25 septiembre 090 : : เมื่อคืนอดนอนจนง่วง พูดจาไม่รู้เรื่องเลยหรอ ?อ๊า................. 3อาทิตย์สินะที่ไม่ได้เจอกัน
จนถึงวันนี้ กลับได้กำลังใจมาเต็มเปี่ยมเลยนะ *พาวเวอร์อัพ*
ตั้งแต่การเดินเข้ามาแล้วยื่นในเซ็นชื่อให้ อย่าเฉพาะเจาะจง (ถ้าไม่ได้เข้าข้างตัวเองน่ะนะ)
ยื่นมาตรงหน้าแล้วรับอย่างพอดีจังหวะ... เยี่ยมไปเลยนะ *หัวเราะ*
การพูดเบาๆแล้วยิ้มให้กันว่า ..สู้ๆ ...
คำๆนี้น่ะ น่าแปลกใจนะ ดูเหมือนเป็นคำธรรมดาใช่มั้ยล่ะ ! ใช่แล้วมันเป็นคำที่ธรรมดา ! *warau*
แต่เพราะจุดเริ่มต้นของคำนี้ และคนที่พูดมันกับเฟรินแล้ว.. มันเลยทำให้ความรู้สึกไม่ได้ธรรมดาตามคำ *หัวเราะ*
หลังจากนั้นก็... อะไรนะ ...
ตอนปั๊มแบบแล้วพูดคำว่าสู้ๆ แล้วก็นับใบแบบ แล้วถามว่า 11แผ่นใช่มั้ย ? ตื่นรึยังเนี่ย แล้วโบกมือตรงหน้า.. อ๊า...ลัคกี้สินะ
 หรือตอนที่แซวตอนที่เฟรินปีนบอร์ด
ขำตลอดเวลาตอนที่ตรวจ
อะไรอีก ???
ตอนกินข้าวอยู่แล้วถามว่า อร่อยมั้ย ? ให้เฟรินเอาส้อมจิ้มจานจึ๊กๆ แล้วคิดในใจว่า
...มันเพิ่งอร่อยเพราะเห็นหน้าเธอน่ะแหละ...
 ตอนที่กินชากับพลอยทราย แล้วพลอยยื่นแก้วมาให้ เฟรินก็พูดว่า ...ไม่อ่ะ ไม่กินร่วมแก้ว... ก็ได้ยินเสียงเค้าหัวเราะอยู่ข้างหลัง
แต่ว่านะ.. เพราะเมื่อคืนอดนอน วันนี้เลยไม่ได้อยู่ดูจูรี่จนจบ ชิ่งกลับมาก่อน ด้วยเหตุที่ว่า ป้าชวนกินไอติม..
สั่งมิสพสุธากัมปนาทมากินกันสามคน ป้า เฟริน ซิ้ม และได้รู้ว่า...
กินของที่ไม่ได้ชอบ ของที่ไม่คุ้นเคย คำแรกอาจจะฝืนไปบ้าง ถึงมันจะไม่อร่อยผิดลิ้นไปบ้าง
แต่โดยรวมแล้ว ก็มวามสุขดี *หัวเราะ* เพราะบรรยากาศดีด้วยมั้ง
พอกลับมาก็.... หลับซะแล้วล่ะ
21 septiembre 089 : : ลังเล . . .จิมุโฉะกำลังลังเล... และเฟรินที่กำลังเหน็ดเหนื่อย... ดีเนอะ... เรื่องซวยๆที่มันทับถมกันไปเรื่อยๆ 19 septiembre 087 : : เหนื่อย...เหนื่อย...
จริงๆแล้วก็ไม่ได้ตั้งใจทำงานให้สมกับคำว่าเหนื่อยเลย ชิวมาก...ทั้งที่จริงๆแล้วมันจะไม่ทันอยู่รอมร่อ.. เหนื่อย(ใจ)(?)
พูดๆกับพี่บี หรือแม้แต่ส้มก็พูดว่า ...มันเหนื่อย..ทั้งที่จริงๆแล้วก็เอาแต่เล่นๆกัน
พี่บีก็บอกว่า เพราะแม้แต่เวลาเราพัก ก็ยังคิดถึงว่างานยังไม่เสร็จ ต้องไปทำต่อ เลยไม่ได้พักจริงๆซักที
ก็คิดว่าใช่... แต่ที่น่าเบื่อที่สุดคือ การที่ตั้งตารางเวลาเอาไว้แล้วไมยอมทำตาม มันไม่ควรจะเรียกว่าไม่สามารถทำได้ เพราะเอาจริงๆแล้ว ตารางมันไม่ได้โหดขนาดนั้น ชิวเอง --*--
เบื่อๆ ..
เมื่อวานพี่ยูงส่ง kona yukiมา อยากได้ใต้งนาน ในที่สุดก็ได้ฟังซักที ^____^
ความรู้สึกตอนนี้ออกแนวชามากๆ โดนทิ้งก็ไม่ค่อยรู้สึกอะไรแล้ว
หรือเพราะคำพูดพี่บีมันเริ่มติดหัว.... เพื่อนที่ไหนก็เหมือนกัน เรียนจบก็จบกัน...
หรือไม่ก็อาจจะเพราะรู้สึกว่า...กูไม่ได้ผิดอะไร แล้วจะไปสนใจเหี้ยอะไรวะ...
... ลูปชีวิตมันต่างกัน เฟรินไม่ได้ดีไปกว่าใคร แค่มันคนละทางเอง ...
. . .
. . . 15 septiembre 086 : : เมื่อไหร่จะ ร้อย ??บ่นไปงั้น. . . เลขมันก็บอกอยู่ทนโท่ว่า 086 ต้องอัพอีก 14ครั้งไง ถึงจะร้อย... ไม่ได้โง่นะ --*--
เมื่อวานกะว่าจะอัพเรื่องที่ไปวิทยาเขตสิรินทร แต่...พอบอกพี่บีว่าจะงีบ เฟรินตื่นมาอีกทีก็ตีสี่ครึ่ง งีบบ้าอะไร 8ชม... อย่างงี้เรียกหลับแล้วตุ่นน้อย (;^___^A
ก็ไปตรงตลิ่งชัน... แล้วแอบเคืองวิทยาเขตตัวเอง เพราะเค้าสามารถทำในเรื่องเดียวกันได้เร็วกว่ากันจนไม่สามารถเทียบได้
เค้าสามารถทำในสิ่งที่คุณใช้เวลา 2เดือน ด้วยเวลา 5 นาที ---***--- ถึงขั้นเซ็งรุนแรง แต่ก็โชคดีที่อากาศไม่ร้อนแดดร่มลมโกร เลยอารมณ์เย็น และไม่ต้องเสียค่าแท๊กซี่ รถเมล์ก็เหลือแหล่
แต่เป็นวิทยาเขตที่ต้องไม้เยอะมาก --**-- ยังกะป่า สวย เขียว ได้กลิ่นดินอ่อนๆช่างโรแมนติก พอดูของตัวเอง...นี่มันป่าคน ที่เท่าแมวดิ้นตายอัดไปสี่คณะ
นครปฐมก็ป่าcirculation ตัดถนนไปมา ต้นไม้มีแต่ต้นหญ้าเขียวแห้งๆ ร้อนๆ --*--
แต่วิทยาเขตนี้ที่แคบๆ *จากที่เห็นน่ะๆนะ แต่ถัดจากป่าไปซัก500ม. เราเห็นคณะดุริยางค์... ไม่ทราบว่าเอาต้นไม้มาเป็นbuffer เรื่องเสียงรึเปล่า... แต่มองไปยังกะอยู่คนละsite ( ^___^ )
ตอนที่ตั้งใจว่าจะงีบเลยเช็ดตัว ( ว่าจะตื่นมาแล้วค่อยอาบ ) แล้วก็นอนในห้องทำงานใต้แอร์ ให้ลมมันพัด แต่คงพัดมากไป สองทุ่มถึงสิบโมง ตื่นมาปวดหัวเลย --*--
ง่วงอีกแล้ว งือออออออออออออออออ *งอแง* 13 septiembre 085 : : いつも元気なあなたへ。 。-------------------------------------------------------------------------------------------------------------いつも元気なあなたへ。 。
『 いつも元気なあなたへ』 。 。
ถึงเธอที่เข้มแข็งอยู่เสมอ . . .
いつも元気なあなただけど。 。
時には、 道に迷ったり 疲れてしまうことだってあるよね。 。 。
悲しくてっらくて 進めない時もある 。
自分をとりまくもの
いいえ自分自身にさえ次きとばされそうになったり。 。 。
ふと孤独に感じてしまったり。 。 。
แม้ว่าเธอจะเข้มแข็งอยู่เสมอ . . .
ในบางครั้ง ก็หลงทางบ้างล่ะ มีเรื่องที่เหนื่อยล้าบ้างล่ะ . . .
ช่วงเวลาที่ทั้งเสียใจและทรมานมากเสียจนไม่สามารถก้าวต่อไปได้บ้างล่ะ . .
จนทันใดนั้น ก็รู้สึกโดดเดี่ยวขึ้นมาบ้างล่ะ . . .
そんな時はちょっとひと休み 。 。
美しいものをながめたり。 。
大きく深呼吸して 気持ちを全部はき出してみよう。
心の声に耳をすまし ゆっくりと ゆっくりと。 。
疲れたぶんだけ ゆっくりと
時がたてば きっとすべては大切な時間と思えるから。 。
เวลาแบบนั้นน่ะนะ. . พักซักนิดสิ . .
มองดูเรื่องที่สวยงามบ้าง . . .
หายใจเข้าลึกๆแล้วปล่อยความรู้สึกทั้งหมดนั่นออกมา . .
เงี่ยหูฟังถึงเสียงของหัวใจอย่างช้าๆ ค่อยๆ . . .
ถ้าถึงเวลานั้น สามารถคิดเอาว่าเป็นช่วงเวลาที่สำคัญได้อย่างแน่นอน . . .
そして どうか 忘れないで 私がいることを
ひとりじゃないよ。 。 。
เพราะฉะนั้นน่ะ .. เรื่องของชั้นน่ะ ขออย่าลืมมันไปเชียวนะ . .
เธอน่ะไม่ได้อยู่คนเดียวซักหน่อย . . .
時期が来て また 元気になったら
もっと もっと 軽やかに走っている あなたがいるはず 。 。 。
ถ้าหากว่าเวลาที่เธอเข้มแข็งขึ้นอีกครั้ง
เธอก็จะวิ่งไปอย่างปราดเปรียวมากขึ้น มากขึ้นอีกอย่างแน่นอน . . .
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------いつも元気なあなたへ。 。
นี่คือหนังสือที่เมษส่งมา ได้รับมื่อวาน แต่ยังไม่สามารถแปลได้ในทันทีเพราะความโง่ทางภาษาและเวลาที่ไม่อำนวย
จับได้แค่คำว่า
. . . そして どうか 忘れないで 私がいることを, ひとりじゃないよ。 。 。. . .
แล้วก็ได้แต่น้ำตาปริ่มๆอยู่เงียบๆ แล้วพอวันนี้ได้แปล... ร้องไห้เลยทีเดียว --*--
แต่ก็นั่นแหละ แปลไปผิดถูกก็ไม่รู้... รู้ตัวอีกทีก็แปลเสร็จน้ำตาปริ่มๆ พออ่านซ้ำน้ำตาไหลพราก --*--
มีแค่เมษรึเปล่า ? ที่รับรู้ถึงความรู้สึกนี้ของเฟริน ?
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------いつも元気なあなたへ。 。
วันนี้สอบ structure ระดับอนุบาลนมสด ทีอย่างงี้ให้เวลากูมาทำไมขนาดนั้น นั่งทำไปปวดขี้ไป เสร็จแล้วไม่ยอมปล่อยอีกต่างหาก
เลยตรวจทานไป 3รอบ พร้อมแสดงวิธีตรวจคำตอบให้ไปด้วย --*-- ไม่พอใจตรงไหนบอกมาเลย -- --*
แล้วก็นั่งเปลี่ยวอยู่ในห้องคอมเพียงลำพัง มีป้าฮาร์ทมาช่วยให้หัวใจระริกระรี้ขึ้นชั่วครู่ แล้วก็ไปวังหลังเช่าหนังสือมาอ่านกับป้า(ฮาร์ท)
ได้เสียงกระซิบสังหารมา... รู้สึกบริษัทนี้ชอบตั้งชื่อข่มขวัญ แม่งไม่ได้น่ากลัวขนาดนั้นซักหน่อย หอย--*--
อ่านแล้วก็อุ่นๆดี (ตอนจบน่ะนะ) แต่ระหว่างอ่านก็เปลี่ยวไปหลายเที่ยว โชคดีที่ป้า(ฮาร์ท)โทรมาทวงถาปัดไทย เลยรู้สึกดีขึ้นมาหน่อย
ก็ในห้องนั้น นอกจากเฟรินแล้วมันมีสิ่งมีชีวิตอื่นซะที่ไหนล่ะ ! อ่านหนังสือ ฟังเพลงชิ . . . ไร้วี่แววคลื่นชีวิตเลย . . . จะร้อง --*-- 11 septiembre 084 : : *ทอดถอนใจ*อือ... ลองวาดรูปวงกลมนะ แล้วจุดเล็กๆกลมๆตรงกลางไว้ด้วย... รู้สึกแบบนั้นแหละ...
แค่กูไปทิ้งแก้วน้ำ เดินกลับมาแม่งก็หายไปหมด ให้กูรู้สึกยังไง ? 10 septiembre 083 : : สถาปัตยกรรมสำเร็จด้วยคำว่า - ช่างแม่ง -อือ... ช่างแม่ง...
เวลาตรวจเหมือนไม่อยากตรวจ แบบนี้คนทำมันเซ็ง ...
คิดถึงจารย์ก้อง ถึงจะตรวจหล่อๆเงียบๆ แต่ก็รู้สึกว่าตรวจอ่ะ แบบนั้นกูยอมทำงานถวายหัวเลย
แต่ตอนนี้มันไม่ใช่อ่ะ ทั้งถาปัดหลัก ถาปัดไทย... กูไม่อยากทำ...
เมื่อวานเมษตอบเมล์กลับมา ... รู้สึกว่าจะส่งหนังสือกลับมา แต่ไม่รู้ว่าหนังสืออะไร คงต้องรอลุ้น..แต่ถ้ามาเป็นภาษาญี่ปุ่น เฟรินไม่ต้องอ่านมันซัก 3ปีเลยหรอ ??--*--
ไปกินข้าวกับที่บ้าน ที่พี่บาบิกอน แต่มันไม่อร่อยเหมือนกินกับเมษ กินแค่ครึ่งชั่วโมงก็เบื่อแล้ว
ยิ่งบรรยากาศแบบนี้ ยิ่งกินไม่ลง
กลับมาก็..อยู่ดีๆพี่เฟริสก็ชวนไปเล่นปืนอัดลมที่พ่อซื้อมา เอากล่องรองเท้ามาทำเป็นเป้า ถึงขั้นทะลุเลยทีเดียว -- --
แต่ว่านะ..พ่อซื้อมาทำไม ??
ถ้าพูดถึงปืนอัดลมเฟรินเลิกเล่นตั้งแต่ประถมแล้วอ่ะ แต่ถ้าถามว่ายังอยากเล่นมั้ย ก็อยากนะ แต่เป็นปืนสั้น แต่เฟรินคิดว่าเมษคงไม่อยากให้เล่นซํกเท่าไหร่--*--
อยากกลับไปเล่นทามิย่าด้วย... แต่ถ้าพูดถึงตอนนี้..อยากช๊อปปิ้ง... แต่ไม่มีตังค์ อยากฝึกงาน แต่ยังไม่มีโอกาส อยากเรียนภาษาญี่ปุ่น แต่โอกาสไม่เอื้อเช่นกัน --*-- มีแต่อะไรก็ไม่รู้ ดวงไม่ดีหรอช่วงนี้ ?
คิดถึงเมษโว้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย
คิดถึงหมอนรูปหัวใจ โซฟาสีน้ำเงิน จิตแพทย์ชื่อคุณเมษา 09 septiembre 082 : : นอนวัดพื้น...วัด ไม่ใช่ วิด... ไม่ต้องออกกำลังแขนใดๆ แค่คุณนอนลงไปเถือกๆกับเตียง กิจกรรมนี้ก็ถือว่าลุล่วง
แต่ถ้าทำแบบนั้นมากไป... งานการก็ไม่ได้ทำกันซักที เหมือน 1 อาทิตย์ที่ผ่านมาของเฟริน.......
เมื่อคืนถึงขั้นให้พี่ยูงโทรมาปลุก พี่ยูงก็ปลุกด้วยเสียงเนือบๆ ต่ำๆ แต่นานตราบเท่าที่คุณจะตื่นมาพูดให้เป็นภาษา แน่นอนเฟรินตื่น ลุก นั่ง เดิน2ก้าว แล้วกลับไปวัดเตียงต่อ --*-- เลววววว
แต่ยอมรับเลยว่าพี่ยูงมีความอดทนสูงมาก ยอมคุยจนเฟรินตื่นมาฟังได้ศัพท์ นานนะนั่นน่ะ ! --*-- แถมยังจะเลวนอนต่อ พี่สาวรู้เสียใจตายห่า
แล้วก็ตื่นมาอีกที ตี5ครึ่ง นึกได้ว่าเป็นวันเสาร์ เลยนอนต่อ ได้แหกตาตื่นจริงจังที่ 8ครึ่ง วัดเตียงอีกครึ่งชม. แล้วค่อยทำงานได้ซักที... ทั้งอาทิตย์ กูเพิ่งได้แปลนถาปัดไทย บวกดีเทล 3รูป บรรพบุรุษเสียคนแล้ว....
ไม่อยากทำงานโว้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย 07 septiembre 081 : : กลับไปไม่เหมือนเดิม ?วัวงอแง : : ดูแลตัวเองได้ says: คิดถึงแต่ก่อนอ่ะพี่ยูง pikapikachu!! - ปลาทองเหงา...The eyes from the bottle says: เป็นอะไรไป น้องเฟริน วัวงอแง : : ดูแลตัวเองได้ says: คิดถึงเมื่อก่อนที่เราเคยคุยกันบ่อยๆ วัวงอแง : : ดูแลตัวเองได้ says: ดูตอนนี้มันต่อติด pikapikachu!! - ปลาทองเหงา...The eyes from the bottle says: นั่นซิ่นะ pikapikachu!! - ปลาทองเหงา...The eyes from the bottle says: แต่ก่อนเราคุยอะไรกันนะ ฮ่ะๆ pikapikachu!! - ปลาทองเหงา...The eyes from the bottle says: วันๆ ดูเหมือนว่าจะคุยกันเยอะมากๆ วัวงอแง : : ดูแลตัวเองได้ says: คุยเรื่องเคน แต่งฟิค วัวงอแง : : ดูแลตัวเองได้ says: แต่ตอนนี้เฟรินยังรู้จักเคนเท่าเดิม แต่คนอื่นรู้จักเคนกันหมดแล้ว เฟรินใช่คนที่รู้จักเคนดีอีกต่อไปแล้ว วัวพอแล้ว : : คุณก็อยู่ได้โดยไม่มีผมไม่ใช่หรอ ? says: ได้จะทำให้รู้สึกแย่นะ แค่อยากระบายนิดหน่อย pikapikachu!! - ปลาทองเหงา...The eyes from the bottle says: ทำไมคิดแบบนั้นล่ะ วัวพอแล้ว : : คุณก็อยู่ได้โดยไม่มีผมไม่ใช่หรอ ? says: เพราะขี้น้อยใจมั้ง รู้อ่ะ วัวพอแล้ว : : คุณก็อยู่ได้โดยไม่มีผมไม่ใช่หรอ ? says: เหมือนแบบ ถ้าเป็นแต่ก่อนเวลาพูดถึงเคน พี่ยูงก็คิดถึงเฟริน แต่ตอนนี้มันจำเป็น วัวพอแล้ว : : คุณก็อยู่ได้โดยไม่มีผมไม่ใช่หรอ ? says: แล้วพี่ยูงก็เคยเว้นช่วงตอบเฟรินนานขนาดนี้ด้วย pikapikachu!! - ปลาทองเหงา...The eyes from the bottle says: น้อยใจพี่เหรอ pikapikachu!! - ปลาทองเหงา...The eyes from the bottle says: พี่ขอโทษ วัวพอแล้ว : : คุณก็อยู่ได้โดยไม่มีผมไม่ใช่หรอ ? says: นิดนึง แต่ก็พอเข้าใจ pikapikachu!! - ปลาทองเหงา...The eyes from the bottle says: พี่ก็...ไม่รู้จะพูดยังไง เฟริน วัวพอแล้ว : : คุณก็อยู่ได้โดยไม่มีผมไม่ใช่หรอ ? says: เฮ้ย เป็นไร วัวพอแล้ว : : คุณก็อยู่ได้โดยไม่มีผมไม่ใช่หรอ ? says: ได้อยากให้คิดอะไรมากขนาดนั้น แค่แบบบางทีมันก็นึกถึงขึ้นมา pikapikachu!! - ปลาทองเหงา...The eyes from the bottle says: อืม pikapikachu!! - ปลาทองเหงา...The eyes from the bottle says: ม่รู้ซิ่นะ แปลกเหมือนกัน pikapikachu!! - ปลาทองเหงา...The eyes from the bottle says: กลายเป็นว่า ไปติด (กับ) พวกนั้นล่ะมั้ง ฮ่ะๆ วัวพอแล้ว : : คุณก็อยู่ได้โดยไม่มีผมไม่ใช่หรอ ? says: ?? ติดกับใคร ?? pikapikachu!! - ปลาทองเหงา...The eyes from the bottle says: ไม่มีอะไรหรอก พี่พูดเล่นไปน่ะ pikapikachu!! - ปลาทองเหงา...The eyes from the bottle says: วัวกลับไปไม่(มีทาง)เหมือนเดิม : : คุณก็อยู่ได้โดยไม่มีผมไม่ใช่หรอ ? says: ถามตรงๆนะ คิดดีๆเลยอ่ะ แล้วค่อยตอบ วัวกลับไปไม่(มีทาง)เหมือนเดิม : : คุณก็อยู่ได้โดยไม่มีผมไม่ใช่หรอ ? says: พี่ยูงยังเห็นเฟรินเป็นน้อง"เหมือนเดิม"รึเปล่า pikapikachu!! - ปลาทองเหงา...The eyes from the bottle says: ก็เฟริน เป็นน้องของพี่ไม่ใช่เหรอ pikapikachu!! - ปลาทองเหงา...The eyes from the bottle says: ทำไมถามแบบนั้น pikapikachu!! - ปลาทองเหงา...The eyes from the bottle says: คำว่า เหมือนเดิมของเฟริน เฟรินหมายความว่ายังไง ? วัวกลับไปไม่(มีทาง)เหมือนเดิม : : คุณก็อยู่ได้โดยไม่มีผมไม่ใช่หรอ ? says: ก็แค่อยากรู้ ว่าตอนนี้เป็นน้องเพราะยังเป็นน้องจริงๆ หรือเป็นเพราะมันตกกะไดพลอยโจน pikapikachu!! - ปลาทองเหงา...The eyes from the bottle says: pikapikachu!! - ปลาทองเหงา...The eyes from the bottle says: ก็เป็นน้องของพี่ไง pikapikachu!! - ปลาทองเหงา...The eyes from the bottle says: เฟรินเป็นอะไร...บอกพี่ซิ่ pikapikachu!! - ปลาทองเหงา...The eyes from the bottle says: พี่เป็นห่วงเรานะ วัวกลับไปไม่(มีทาง)เหมือนเดิม : : คุณก็อยู่ได้โดยไม่มีผมไม่ใช่หรอ ? says: บางครั้ง ช่วงหลังๆเฟรินรู้สึกจริงๆนะ ว่าจริงๆแล้วที่พี่ยูงยังเรียกเฟรินว่าน้องสาว อาจจะแค่เรียกเพราะเคยเรียกแบบนั้น ทั้งที่จริงๆแล้วได้คิดแบบนั้นแล้วก็ได้ วัวกลับไปไม่(มีทาง)เหมือนเดิม : : คุณก็อยู่ได้โดยไม่มีผมไม่ใช่หรอ ? says: เฟคของเฟริน มันหยุดอยู่แค่เมื่อ3ปีที่แล้ว วัวกลับไปไม่(มีทาง)เหมือนเดิม : : คุณก็อยู่ได้โดยไม่มีผมไม่ใช่หรอ ? says: เฟรินรู้จักเคนที่เป็นอยู่ตอนนี้ พี่ยูงยังจะสนใจคุยกันอยู่หรอ วัวกลับไปไม่(มีทาง)เหมือนเดิม : : คุณก็อยู่ได้โดยไม่มีผมไม่ใช่หรอ ? says: เวลาทักกัน คุยกัน ซักพักก็เงียบไป มันอดรู้สึกได้ pikapikachu!! - ปลาทองเหงา...The eyes from the bottle says: มันอาจจะจริง ที่บางครั้ง... มันก็หมดซึ่ง "หัวข้อ "ที่จะเอามาพูดกัน pikapikachu!! - ปลาทองเหงา...The eyes from the bottle says: แต่ที่พี่เรียกเฟรินว่าน้องสาว pikapikachu!! - ปลาทองเหงา...The eyes from the bottle says: ที่เราเขียนจดหมายหากัน pikapikachu!! - ปลาทองเหงา...The eyes from the bottle says: พี่คิดว่าเราได้ข้ามเรื่องของเฟคไปแล้ว พี่คิดว่ามันมีมากกว่านั้น สำหรับที่พี่จะเรียกเราว่าน้อง วัวกลับไปไม่(มีทาง)เหมือนเดิม : : คุณก็อยู่ได้โดยไม่มีผมไม่ใช่หรอ ? says: ก็เค้ากลัวนี่นา pikapikachu!! - ปลาทองเหงา...The eyes from the bottle says: กลัวอะไร วัวกลับไปไม่(มีทาง)เหมือนเดิม : : คุณก็อยู่ได้โดยไม่มีผมไม่ใช่หรอ ? says: ในโลกของพี่ยูงมีใครก็รู้เต็มไปหมด ลูซิเฟอร์ คุรุมะ คนนั้นคนนี้ เฟรินรู้ว่าจะเอาตัวเองไปอยู่ตรงไหน วัวกลับไปไม่(มีทาง)เหมือนเดิม : : คุณก็อยู่ได้โดยไม่มีผมไม่ใช่หรอ ? says: ทุกคนคุยกัน สนุกด้วยกัน แล้วเฟรินก็ได้แต่มองทุกอย่างอยู่เงียบๆคนเดียว pikapikachu!! - ปลาทองเหงา...The eyes from the bottle says: .... pikapikachu!! - ปลาทองเหงา...The eyes from the bottle says: แต่เฟรินไม่ได้หายไปนี่ วัวร้องไห้ : : ได้แต่เสียใจอยู่เงียบๆ says: มั้ง pikapikachu!! - ปลาทองเหงา...The eyes from the bottle says: ทำไม ถึงคิดแบบนั้น วัวร้องไห้ : : ได้แต่เสียใจอยู่เงียบๆ says: เข้าใจความรู้สึกที่ว่า ทุกคนกำลังมีความสุขด้วยกัน แล้วตัวเองได้แต่มองทุกอย่างอยู่เงียบๆ มั้ย วัวร้องไห้ : : ได้แต่เสียใจอยู่เงียบๆ says: นั่นแหละ ที่เฟรินรู้สึก พี่ยูงได้ผิดอะไร วัวร้องไห้ : : ได้แต่เสียใจอยู่เงียบๆ says: อย่าโทษตัวเองนะ pikapikachu!! - ปลาทองเหงา...The eyes from the bottle says: พี่ก็มีนะ ความรู้สึกแบบนั้น pikapikachu!! - ปลาทองเหงา...The eyes from the bottle says: หลายครั้ง pikapikachu!! - ปลาทองเหงา...The eyes from the bottle says: และมันก็ทำอะไรไม่ได้ บางครั้งมันเหงา เหงามาก pikapikachu!! - ปลาทองเหงา...The eyes from the bottle says: พี่เข้าใจ วัวร้องไห้ : : ได้แต่เสียใจอยู่เงียบๆ says: เวลาที่เฟรินเห็นฟิคพี่ยูงแต่งกับคนนั้นคนนี้ ในขณะที่เราสองคนแทบได้คุยกันเลย มันรู้สึกแบบนั้นแหละ วัวร้องไห้ : : ได้แต่เสียใจอยู่เงียบๆ says: แต่เฟรินเข้าใจ พี่ยูงก็มีเพื่องของพี่ยูง เฟรินก็มีเพื่อนของเฟริน แค่เป็นช็อตเล็กๆที่มันแทรกเข้ามาให้รู้สึกเวลาที่คุยกันเท่านั้นเอง วัวร้องไห้ : : ได้แต่เสียใจอยู่เงียบๆ says: แต่คำตอบของพี่ยูงที่บอกว่า เฟรินเป็นน้องของพี่ มันก็พอแล้วอ่ะ วัวร้องไห้ : : ได้แต่เสียใจอยู่เงียบๆ says: อย่างน้อยก็ทำให้รู้ว่า เฟรินได้สำคัญน้อยไปกว่าใคร pikapikachu!! - ปลาทองเหงา...The eyes from the bottle says: เฟรินไม่ได้สำคัญน้อยไปกว่าใคร pikapikachu!! - ปลาทองเหงา...The eyes from the bottle says: พี่ห้ามไม่ให้เฟรินคิดไม่ได้ pikapikachu!! - ปลาทองเหงา...The eyes from the bottle says: แต่พี่บอกได้ว่ามันเป็นอย่างนั้น วัวร้องไห้ : : ได้แต่เสียใจอยู่เงียบๆ says: แค่นั้นก็พอแล้วล่ะ ขอบคุณนะ pikapikachu!! - ปลาทองเหงา...The eyes from the bottle says: บางครั้ง พี่ก็คิดว่า เราสองคน ในบางทีก็อาจจะเป็นเพียง เด็กขี้เหงา เท่านั้นเอง วัวร้องไห้ : : ได้แต่เสียใจอยู่เงียบๆ says: แค่อยากได้รับความสำคัญบ้างก็เท่านั้นเอง วัวร้องไห้ : : ได้แต่เสียใจอยู่เงียบๆ says: เฟรินสนิทกับคนยาก เพราะงั้นพอสนิทกันแล้ว เวลาเกิดอะไรขึ้นมันฝังใจ pikapikachu!! - ปลาทองเหงา...The eyes from the bottle says: อืม 06 septiembre 080.5 : : ภาพซ้อน ??sayounara kuro ....
ได้ดูแล้ว หลังจากชวดในโรง ดูจากยูบีซีนี่แหละ เร็วเกินคาด
แต่ว่านะ ภาพซ้อนที่ว่าน่ะ คือ... นักเรียนในหนัง บ้านจน นั่นไม่ใช่ประเด็น
ประเด็นมันคือ บุคลิก +เล่นกีต้าร์ มันซ้อนกับหมวย
แถมยังร้องเพลงที่หมวยเคยร้อง...
มันเลยซ้อนกันแทบพอดี ทำให้คิดถึง...
เมื่อคืนก็เห็นนิโนะในคอน หัวใจเหมือนจะแตกๆ ซักวันอกต้องเป็นรูเพราะหมวยแน่เลย
ว่างๆจะอัพเรื่องคุณavr *หัวเราะเงียบๆ* 080 : : เบื่อๆไม่ว่าอะไรก็เบื่อๆ
เบื่องาน
เบื่อเรียน
บรรยากาศเงียบเชียบอย่างไม่น่าให้อภัย ( งานการไม่มีทำรึไงวะ ? )
อยากแต่งฟิค อยากนอนเงียบๆ อยากอ่านหนังสือ 02 septiembre 079 : : นะ !อ่า... คุณอวิรุทธ์ ยิ้มหล่อ ยิ้มสดใสไฉไลในใจฉัน *เพ้อ*
ตั้งใจมาก เพื่อการตรวจแบบกับคุณอวิรุทธ์ ชี้เป็นชี้ตายก็วันจันทร์นี่แหละวะ !
เมื่อวานก็ได้คุยกันนิดหน่อย ยิ้มให้กันเล็กน้อย ได้ยินเสียงอ้อนๆว่า ..หิวแล้ว.. ก็ใจละลาย
ยิ้มให้กันก็ใจเต้นๆ เหอๆ แต่เรื่องอื่นก็เซ็งเหมือนเดิม เหอะๆ
หลังจากที่ปวดท้องกับฉิบหายตั้งแต่คืนวันอังคาร ทั้งขี้ทั้งอ้วก แทบตาย
จนทำให้ต้องหยุดเรียนในวันพุธทั้งที่มีเรียนคอมแท้ๆ ซีดเซียวจนนุชและหยุ่นถึงกับทัก
แทบจะคลานทำงานไปในคืนวันพฤหัส แต่พอเห็นหน้าคุณอวิรุทธ์ ก็หายปวด แต่พอจากกัน ก็ปวดขี้ซะงั้น !
อาการมันแย่ ไม่ว่าจะร่างกายหรือจิตใจ ร้องไห้ไปสองสามรอบ เพราะคิดถึงเมษ
. . . มันรู้สึกตัวคนเดียว . . .
. .. คิดถึงช่วงเวลาที่มีเมษ .. .
มันเป็นช่วงเวลาที่คิดว่า ทั้งที่งานหนัก ไม่มีเวลา ไม่มีใครรัก หรือเวลาที่มีความทุกข์ ไม่มีความสุข ก็ยังรับรู้ได้ว่า - มันจะไม่เป็นไร -
แต่ตอนนี้.. . เฟรินไม่รู้ว่า แม้แต่พรุ่งนี้ มันจะเป็นยังไง เฟรินไม่สามารถพูดออกมาได้เลยว่า - ไม่เป็นไร -
. .. ไม่อยากให้เ ป็นห่วง เพราะเมษมีเรื่องที่ต้องห่วงมากพออยู่แล้ว .. .
. ..ยังไงก็ตาม .. ถึงเวลานั้น เราคงได้อยู่ด้วยกันอีกครั้ง ถ้าได้เฟรินคงมีความสุขมากเลย *หัวใจ* สู้ๆนะ .. .
เมื่อวานกินข้าวเย็นนอกบ้านคนเดียว กินได้แล้วนะเมษ กินของร้อนได้แล้วด้วย
กลับมาซักทีซิวะ !
แล้วก็มีคนมาเม้นท์เพิ่มอีก 3ชีวิต พระคุณทั้งนั้น เพิ่มมาหนึ่งอัน ใจก็พองไปหนึ่งที เพิ่มเยอะๆก็ดีหัวใจไม่พังหรอก
เห็นเม้นท์ตัวเองอยู่ในไดพี่ซาแล้วหีวใจมันพอง เพราะเค้าบอกว่าดีใจที่เม้นท์ไปแบบนั้น *ดีจัง* |
|
|
